Mendelssohn, vioolconcert e.a.

Mendelssohn van ooh en aah * * *

Behalve een Händel- en Haydnjaar is 2009 een Purcell- en Strauss-jaar, maar ook Mendelssohn (1809-1847) maakt aanspraak op meer dan gemiddelde aandacht.
Zo hebben DG en Sony tegelijkertijd Mendelssohns 'Vioolconcert in e-klein' uitgebracht. Daarvan had DG al opnamen met de violisten Milstein, Mintz, Mutter, Benedetti en Hope. Sony had ze van Stern, Francescatti, Midori, Hahn en Bell.

Om er toch iets ongebruikelijks aan te verbinden, hebben beide 'majors' hun topviolisten gevraagd het vioolconcert te koppelen aan Mendelssohnwerk van eigen voorkeur.

Zo opteerde Anne-Sophie Mutter bij haar nieuwe opname (haar tweede van dit concert voor DG) voor het 'Pianotrio nr 1'. Leonidas Kavakos blijkt bij Sony hetzelfde 'Pianotrio nr 1' te hebben voorgesteld. Alleen in de staart zit verschil: waar Kavakos en vrienden ook het tweede trio (opus 66) erbij pakken, mikken Mutter en haar ex-echtgenoot André Previn op de 'Sonate in F' voor viool en piano. Een stuk dat lang als onaf is beschouwd, maar volgens Mutter serieuze aandacht verdient.

Dat ze in het onvergankelijke 'Vioolconcert' genoeg stof ziet voor een hernieuwde plaatexcercitie is duidelijk: frisheid en overmoed hebben bij Mutter plaatsgemaakt voor een triomf van de moedwil, een uitvoering die noot voor noot de exclusiviteit van haar vioolspel duidelijk wil maken. Geen frase gaat voorbij of er is sprake van extra polijsting, extra terugnemen, extra bezeten doen en/of extra fijntjes lispelen. Vermoeiend, want ook dirigent Kurt Masur en het Gewandhausorkest tonen zich hier graag van een geaffecteerde kant.

Minder van ooh en aah gaat het met Previn in de sonate, en met Previn en Lynn Harrell in het trio. Hier een ander probleem: de vingers van de bijna 80-jarige Previn willen het klavier nog wel oversteken, maar niet meer van harte. Op de dvd wordt alles nog eens overgedaan.

Meer over