Maarten 't Hart

'Maassluis krijgt een wandeltocht langs plekken die Maarten 't Hart in zijn romans beschreven heeft. Het initiatief is van de Stichting Promotie Maassluis, die het boekje met daarin de routebeschrijving eind dit jaar hoopt uit te geven....

Wat vond u van het plan toen u ervan hoorde?

'Ze wilden dat ik het boekje zelf zou maken. Daar zag ik geen heil in. Maar er komen bij de VVV in Maassluis steeds mensen die vragen: kunt u ons informatie verstrekken over Maarten 't Hart? Toen is het idee geboren: laten we een boekje maken met een wandelroute. Het gebeurt dus uit praktische overwegingen.'

Is het geen gek idee dat uw geboortestad een bedevaartsoord wordt terwijl u nog springlevend bent?

'Dat is wel eigenaardig. Daarom wilde ik het boekje zelf niet maken, dan is het alsof je over het graf heen regeert.'

Er komen nu al honderden mensen per jaar op Maassluis af om te zien waar uw boeken zich afspelen, heb ik begrepen.

'Dat verbaast me op zichzelf niet. Ik heb het zelf vroeger ook gedaan. Ik ben in Harlingen geweest vanwege Vestdijk, en in Dublin vanwege James Joyce. Op zichzelf is het niet zo vreemd, maar het is wel raar dat het gebeurt op een moment dat een oeuvre nog lang niet is afgerond is.'

Hoe groot is uw oeuvre nu?

'Ruim dertig titels.'

Wanneer is het af?

'Dat is een interessante vraag. Als ik daar het antwoord op had. Het hangt ervan af hoeveel tijd van leven ik heb. Ik heb plannen voor nog drie boeken over Maassluis en ook nog plannen voor andere boeken.'

Na die drie boeken bent u uitgeschreven over Maassluis?

'Dat weet je nooit. Maar op dit moment geloof ik dat ik er daarna niet veel andere dingen over wil schrijven.'

Nu er een wandelroute komt, blijven er geen geheimen meer over. Een schrijver mystificeert, maar de wandelaars zullen precies te zien krijgen welke plekken u in uw boeken bedoelt.

'Dat is wel een beetje waar. Toch zijn er nog allerlei dingen uit mijn jeugd die ik nooit op papier heb gezet en ook nooit op papier zal zetten. En onlangs zeiden mensen nog tegen mij: hé, je bent heel anders dan ik dacht. Jongens achtiger, ondeugender. Die mensen kenden mijn boeken goed.'

De tocht gaat langs het kerkhof waar uw vader ligt. Is dat niet privé?

'Mijn vader heeft er altijd gewerkt. Het komt zo vaak in mijn boeken voor, dat hoort erbij. Mijn vader zou het gewéldig vinden.'

Waarom bent u later niet opnieuw in Maassluis gaan wonen?

'Het is er niet meer zoals het vroeger was. En mijn vader is er niet meer, dus heeft het geen enkele zin. Dat was zo'n ontzettend leuke en aparte man, wat moet ik er nou nog zoeken? Ik kom er nog wel, mijn moeder woont in Maas land, dat is vlakbij, en mijn zus en broer wonen nog in Maassluis. Vroeger had ik het moeilijk als ik er kwam, nu kan ik er tamelijk onaangedaan rondlopen. Een soort heimwee naar vroeger is weg.'

Je moet wel een hele grote fan zijn van Maarten 't Hart wil je gaan wandelen in Maassluis. Zoveel is er niet te zien en te beleven.

'Daar zit wel wat in. Ik ben eens met mensen in een bus naar Maassluis geweest, die waren wel teleurgesteld. Ze dachten dat het er groter en mooier was, uit mijn boeken hadden ze de indruk gekregen: een paradijs. Er zijn wel mooie plekjes, maar geen honderd zoals in Amsterdam. Laten we zeggen: drie. Maar voor mij is het heilige grond, aan elke straathoek kleeft een herinnering.'

Met die wandelroute wordt u gebruikt als promotie voor de stad.

'Dat mag. Tuurlijk. Voor de VVV en voor het stadje zelf is het prachtig. Anders komt er helemaal niemand.'

Dat had u nooit kunnen denken, dat uw boeken ook nog promotiedoeleinden zouden dienen.

'Nee, dat had ik mij nooit voorgesteld. Ik moet erom lachen, het is toch een beetje mal.'

Omdat u nog in leven bent?

'Ook. Maar het zijn mijn boeken, die gekleurd zijn door mijn herinnering en fantasie. Het wordt toch een soort koude douche voor al die mensen die naar Maassluis gaan.'

Zeg dat nou niet te hard, dat vindt de VVV in Maassluis vast niet leuk.

'Het is met alles zo. Mensen willen vaak met me komen praten. Ze komen hier aan de deur, vooral als de OV-jaarkaart weer is uitgedeeld aan studenten. Verschrikkelijk, ik heb toch geen tijd om iedereen te ontvangen? Ja, maar ik kom helemaal uit Limburg, zeggen ze dan. Maar ik heb geen zin om allemaal kopjes thee te zetten en te gaan zitten leuteren.'

Gaat u eind dit jaar naar de presentatie van de wandeltocht?

'Ze zullen wel hun best doen mij daar te krijgen, maar ik heb er geen zin in.'

Waarom bent u zo terughoudend? U staat wel toe dat het boekje er komt.

'Ik heb het boekje toch niet gemaakt? Mijn zus heeft het voor het grootste gedeelte gedaan. Ik zal het eens met haar bespreken.'

Meer over