...maar zwicht voor liefdevolle fax

Hij is op zijn woorden teruggekomen omdat de faxen van de kunstredactiechef 'zeer liefdevol' waren. En trouwens, als mensen wat vaker op hun woorden zouden terugkomen, zou de wereld stukken aangenamer zijn, voorspelt Grunberg....

'Ook NRC is blij dat ik op mijn woorden ben teruggekomen. Je kan mensen blij maken door op je woorden terug te komen. Het zou vaker moeten gebeuren. Als je mensen verdrietig maakt door op je woorden terug te komen, moet je het natuurlijk niet doen. Als ik de ene week verkondig dat ik de verlosser ben en de week daarop dat ik alleen maar een bloemist ben uit Alphen aan den Rijn, dat kan niet, want dan maak ik mensen verdrietig. Maar nu maak ik mensen blij door op mijn woorden terug te komen, voelt u het verschil?'

Dus het is niet zwak, na die stelligheid in de columns? 'Wanneer ik woedend ben sla ik regelmatig een steelpannetje kapot tegen de muur. De volgende dag koop ik dan een nieuw steelpannetje. Moet ik de rest van mijn leven zonder steelpannetje slijten, omdat ik een keer een steelpannetje kapot heb geslagen?

'Ik ben op het dak van mijn huis gaan staan en heb mijn vuist tegen de bazen van NRC geschud en Hans Goedkoop. En daarna heb ik in mijn woonkamer een glaasje wijn gedronken. Had ik voor altijd op het dak van mijn huis moeten blijven staan? En mijn vuist voor altijd moeten blijven schudden. Als de man uit het verhaal van Stefan Zweig die voor altijd voor het gerechtsgebouw blijft omdat men hem onrecht heeft gedaan? Ik heb de warme en liefdevolle faxen geaccepteerd. Moet ik hun liefde naast mij neerleggen? Om in uw ogen niet zwak te zijn? Een boek kan zwak zijn, een taart kan misschien ook nog zwak zijn. Maar overleven is nooit zwak, of niet zwak. Overleven is overleven. Mijn vuist was moe van het schudden, en NRC schreef, 'wij hebben je nodig'.

'Als uw vrouw of vriend u naroept, ''ik heb je nodig'', loopt u dan ook door, omdat uw vrouw of vriend de aardappelen te lang heeft gekookt? Dan denkt u toch ook, wat is een te lang gekookte aardappel op een mensenleven? Dan gaat u toch ook naar uw vrouw of uw vriend. Of denkt u dan, nee dat kan niet, dan kom ik terug op mijn woorden, dat is zwak? Zo ben ik niet. In dat geval ben ik met heel veel plezier zwak.'

Blijft de vraag waarom de alom bejubelde schrijver zo uit zijn slof is geschoten over de recensie, die niet eens zo genadeloos was. 'Er stond tamelijk expliciet dat ik neer zou kijken op het menselijk gewemel, dat wanhoop niet komisch kan zijn voor de wanhopige, en dat mijn humor bodemloos is. Dat zijn drie stellingen die om een reactie vragen. En die reactie heb ik gegeven. Dat staat los van negatieve of positieve recensies. Het bijvoeglijk naamwoord ''bodemloos'' kan niet in verband worden gebracht met het zelfstandig naamwoord ''humor''. Zomin als ''vrolijk'' in verband kan worden gebracht met ''granaat''.

'Soms ben ik een granaat en soms ben ik vrolijk, maar nooit, helemaal nooit ben ik een granaat en vrolijk op hetzelfde moment.'

Meer over