Maalouf opent alle registers met afgrijselijke gevolgen

Luttele weken na het imponerende Kalthoum komt trompettist Ibrahim Maalouf met nog een nieuwe plaat. Red & Black Light is opgenomen met een andere band en volgt het fusion-spoor dat Maalouf een paar jaar geleden al uitzette op zijn album Illusions.

Dat betekent alle rockregisters open, met soms afgrijselijke gevolgen. Gitarist François Delporte haalt klanken uit zijn instrument die sinds het fusiongeweld van Mike Stern van al dertig jaar geleden gedateerd aandoen. En waar Eric Legnini op Fender Rhodes in Free Spirit nog een aangenaam wiegend geluid produceert, slaat hij in het titelnummer van de plaat wel erg door naar bombastische progrock. Maalouf zelf laat het zich allemaal welgevallen. Als hij zijn trompet niet aan de mond heeft, wat vaak het geval is, beroert hij ook de klavieren. Dan hoor je twee toetsenisten tegen elkaar in en zoek je angstvallig naar dekking. Denkend dat het allemaal best knap is wat Maalouf hier laat horen, maar dat dit soort fusion van rock en jazz echt niet meer van deze tijd is.

Meer over