Lilting: een sensitief en tegelijk keurig afgerond verhaal

Lilting is een klein, sensitief verhaal over een moeder die niet weet dat haar overleden zoon een relatie had met een man. De Cambodjaanse regisseur Khaou levert een sensitief en tegelijk keurig afgerond verhaal af.

Still uit Lilting. Beeld .
Still uit Lilting.Beeld .

Kai, het hoofdpersonage in Lilting, is dood. Alleen in flashbacks vangen we een glimp van Kai, zoon van Junn (zijn Cambodjaans-Chinese, geëmigreerde, gesloten moeder) en geliefde van de Britse Richard. Ook wanneer Kai niet is te zien, is hij voortdurend aanwezig.

De crux van de film: Junn weet niet dat Richard en haar zoon een relatie hadden. 'We moeten doen alsof we vrienden zijn', zegt Kai in een van die scènes uit het verleden.

In kalm tempo ontvouwt de debuterende Cambodjaanse regisseur en scenarist Hong Khaou een driehoeksdrama over rouw en liefde, waarin hij behendig verschillen tussen generaties en culturen vervlecht tot een klein, sensitief en tegelijk keurig afgerond verhaal.

Wat dat betreft voelt Lilting als een echo van Xavier Dolans Tom à la ferme (2013), waarin het titelpersonage ontdekt dat de boerenfamilie van zijn overleden vriend niet van zijn bestaan op de hoogte was. Maar waar Dolan zich liet inspireren door de cinema van Alfred Hitchcock en zijn drama thrillerachtige trekjes gaf, richt Khaou zich nagenoeg volledig op de voorzichtige toenadering van Richard tot zijn schoonmoeder.

Richard doet ongelofelijk zijn best en gaat daarbij zo voorzichtig mogelijk te werk. Hij regelt een tolk voor Junn, die geen Engels spreekt, zodat ze zich verstaanbaar kan maken tegenover haar Engelse huisvriend Alan, maar ook, en belangrijker natuurlijk, eindelijk met Richard kan praten. Mooi hoe de tolk, niet direct op de hoogte van het familiegeheim, hier letterlijk dienst doet als filter. 'Vertaal dit maar niet', zegt Richard wanneer een gesprek over Kai wat te dicht aan hun liefde raakt. 'Ze weet niet dat we samen waren.' Tijdens die momenten, waarop de intieme details in de lucht hangen maar nog niet bij Junn zijn geland, is de film op zijn best.

Maar zo secuur als Richards worsteling vorm krijgt en zo knap als Kai via de verhalen van anderen uitgroeit tot een volwaardig personage, zo vlak en in zichzelf gekeerd blijft moeder Junn. Het is wachten tot de fraaie slotscène om ook haar invoelende kant te zien. Dat voelt een tikje artificieel: alsof haar gesloten karakter slechts werd ingezet om Richard te zien spartelen.

Lilting. Drama. Regie: Hong Khaou. Met: Ben Wishaw, Pei-Pei Cheng, Andrew Leung, Morven Christie. 91 min., in 9 zalen.

Meer over