Lijstjes voor kortetermijngeheugen

De cover van het Engelse filmmaandblad Empire schreeuwt om aandacht. Speciale editie! Alle nieuwe films gerecenseerd! Mission: Impossible 2! Films die liegen!...

Bij de recensie krijgen de grootste films - niet per se de beste - twee pagina's, de kleinste een kwart. De beste films krijgen 5 sterren (mag je niet missen) de slechtste één (tragisch). Kubricks laatste Eyes Wide Shut opent de rij in het oktobernummer. De film is intrigerend volgens Empire, en Tom Cruise onderschat door de Amerikaanse kritiek. Vier sterren (erg goed).

Naast het verhaal en de achtergronden staat bij elke recensie nog een lijstje met opmerkelijke zaken. Zo overwoog Kubrick aanvankelijk Alec Baldwin en Kim Basinger als het getrouwde stel. Kurt Russell en Goldie Hawn zijn nooit een optie geweest.

Die lijstjes staan overal - dan weer met grappige details, dan weer met ongelooflijke onzin. Lijstjes met recettes van films (Star Wars Episode I staat ook in Engeland op 1), lijstjes met geruchten over nieuwe films (ex-Spice Girl Geri Halliwell gaat de hoofrol spelen in een Mary Poppins-sequal), lijstjes met de tien grootste filmkannibalen (op 1 de Pittsburgh Flesheaters uit Night of the Living Death, Hannibal Lector komt pas op 6), en heel veel meer.

Even vermoeiend zijn de vele woordspelingen en verhaspelingen van filmtitels. Bij de allereerste stills van The Lord of the Rings, Peter Jacksons trilogie naar Tolkien, is een lijstje hoofdrolspelers opgenomen onder de titel Look Who's Tolkien. Een stuk over een James Bond themapretpark in Londen heet A View To A Thrill, het grote Jan de Bont-artikel A Dutch Of Evil.

Dat The Haunting in de recensie-rubriek wordt gekraakt (1 ster), betekent niet dat De Bont, ster-regisseur van Speed en Twister, niet aan het woord mag komen. Sterker nog, in het opportunistische Empire krijgt De Bont alle ruimte om de kritiek er eens flink van langs te geven. 'Critici zijn zó cynisch geworden, vooral als een film net niet aan hun verwachtingen voldoet. Er zitten teveel gefrustreerde filmmakers tussen, die precies weten te vertellen hoe het beter had gekund - well, go and make your own fucking movie!'

De verslaggever schrijft het allemaal braaf op, vraagt nog eens naar De Bont grootste successen en naar zijn volgende projecten. Van The Haunting komen we weinig meer te weten dan dat De Bont het slot moest veranderen, omdat producent Steven Spielberg een happy end wilde.

Het pièce de résistance van het oktobernummer is de Top 100; aan het eind van het millennium vond Empire het tijd om de lezer naar zijn beste films te vragen. Ook deze pagina's zijn gelardeerd met kaders, quotes en lijstjes. Van de 100 films zijn er 87 Amerikaans; 35 films zijn in de jaren negentig gemaakt, 4 in de jaren veertig en 2 twee in de jaren dertig (The Wizard of Oz en Gone With The Wind). Wat dat betreft lijdt de lijst aan hezelfde euvel als De film van de Eeuw van het Nederlands Film Festival: het geheugen van de biocoop- en videotheekbezoeker blijkt kort.

De lijst werd gemaakt in samenwerking met een grote videoketen en dat is te zien. Wel Austin Powers: The International Man of Mystery, Heat, The Matrix, Speed en The Terminator om maar wat te noemen, maar geen films van Fellini, Antonioni of Rosselini. Volgens de lezers van Empire is Cinema Paradiso de beste Italiaanse film ooit gemaakt. Op 1 staat Star Wars van George Lucas, die vanzelfsprekend reuze blij en trots is, maar vindt dat de echte test pas over 500 jaar komt - 'Zal mijn film dan nog herinnerd worden?'.

Waarschijnlijk niet door de lezers van Empire.

Meer over