Lezer zag DSB-nieuws toch anders

Mijn column over DSB van vorige week leverde een aantal reacties op van lezers die het in het geheel niet met me eens waren....

De redactie baseerde zich op twee verschillende bronnen uit de financiële wereld en op een aantal andere indicaties. Zo was minister Bos zondagavond in het pand van De Nederlandsche Bank en was bekend dat er voor later zondagavond een persconferentie was voorzien van bankpresident Wellink en minister Bos. Ook wist de redactie dat de vijf grote Nederlandse banken geen zin hadden om de DSB Bank te redden.

Toen het besluit van de rechtbank uitbleef, besloot de redactie toch te publiceren, met één slag om de arm: het woordje ‘zou’. Dat gaf aan hoe de vooruitzichten waren op het moment dat de krant naar de drukker ging. Maandagochtend bleek dat de rechtbank zondagavond anders had geoordeeld. Het nieuws klopte niet.

Alles afwegend kwam ik vorige week tot de conclusie dat de publicatie niet onterecht was. Alles wees immers maar richting één ding, het faillissement.

We zullen nooit zeker weten waarom de rechtbank niet deed wat Bos en Wellink wilden. Vermoedelijk heeft Scheringa de rechters weten te overtuigen van de overlevingskansen van zijn bank, zoals hij dat een week later nog eens deed, met het leugentje dat Bos zijn bank 100 miljoen euro staatssteun wilde geven, terwijl hij wist dat Bos dat niet wilde.

Vijf lezers reageerden op mijn column, vier negatief, één schreef dat hij begrip had voor mijn afweging. Ook hij vond dat de redactie het niet verkeerd heeft gedaan, juist vanwege het woordje zou.

De rest was hard in zijn oordeel: ‘Dat artikel ondermijnde niet slechts het vertrouwen van rekeninghouders in DSB maar, omdat het niet klopte, beslist ook het vertrouwen van deze lezer in deze krant. Dat u, als onafhankelijk ombudsman, deze misser goedpraat met kort samengevat het argument dat de onafhankelijke rechter door zijn uitspraak helaas de werkelijkheid niet aanpaste aan de onjuiste berichtgeving, dat stelt mij toch wat teleur.’

Een ander schreef: ‘Ik ben betere verhalen van u gewend dan dat van afgelopen weekend. Het voorspellen van nieuws is zeer riskant en als de krant zich daar aan waagt, moet dat met de nodige slagen om de arm gebeuren, en niet met de stelligheid van het artikel van vandaag een week geleden. ‘De rechter dacht er toch anders over’, schrijft u, ‘Daarmee kwam het nieuws op losse schroeven te staan, maar toen was de krant al bezorgd.’ Niks losse schroeven: de voorspelling kwam niet uit, het nieuws was geen nieuws, er gebeurde iets heel anders. Als de krant iets voorspelt wat niet gebeurt, is dat geen nieuws, maar een flater. En gezien de grote stelligheid van de krant is dat een grote flater.’

Een derde: ‘Meestal vind ik uw bijdrage verhelderend en onafhankelijk. Maar afgelopen zaterdag overheerste toch het gevoel dat uw bijdrage een hoog gehalte van ‘witwassen’ had. Dat gevoel begint bij de zin ‘zondagmiddag was er al twitterverkeer dat er iets met de DSB ging gebeuren.’ Tja, als een berichtje op twitter (waar je werkelijk alles kan vinden!) al gaat meetellen dan worden de journalistieke waarden wel erg opgerekt. Uiteraard begrijp ik dat het niet het enige argument is en buiten kijf staat dat de Volkskrant-journalisten goede bronnen hebben. Maar die goede bronnen hebben natuurlijk hun reden/belang om het verhaal al in de krant te hebben. Dat is mijns inziens onvoldoende onderkend.’

Op het gevaar af opnieuw onder uit de zak te krijgen, toch nog een poging om uit te leggen waarom ik vond – en vind – dat de gemaakte keuze te verdedigen was. Niet dat ik me geen andere had kunnen voorstellen – niet publiceren tot de uitspraak van de rechter er ligt – maar omdat een krant zijn lezer snel en accuraat moet informeren. Als twee bronnen los van elkaar en niet behorend tot dezelfde belangengroep iets melden en je hebt ook andere informatie die in dezelfde richting wijst, dan mag je dat melden.

DNB en Bos hebben zich de eerste zondag kennelijk verkeken op de overtuigingskracht van de DSB-topman. Zonder dat had de rechtbank waarschijnlijk gedaan wat Bos en Wellink wilden en dan was er met dat artikel van maandag niets mis geweest.

Meer over