Lelijke toetsen en vlakke stem maken luisteren naar Volcano geen pretje

Sun Structures (2014) was niet het origineelste debuut van een Britse gitaarband. Maar de sprankelende retro-gitaren en de licht psychedelische popsound van Temples waren samen aanstekelijk genoeg om de band het etiket veelbelovend op te plakken.

null Beeld
Beeld

Jammer dat de gitaren op Volcano zijn vervangen door een lelijk toetsengeluid, dat het meest wegheeft van een op hol geslagen draaiorgel.

Dit en de te veel vervormde en vooral vervlakte stem van James Bagshaw maken het luisteren naar Volcano geen pretje.

Referenties lijken de platen van MGMT en Tame Impala, maar het geluid is veel te dun en de composities veelal te zwak om die vergelijking goed te doorstaan.

Los van de sound zijn ook de liedjes pover. Gek eigenlijk voor een band die ze drie jaar geleden nog zo makkelijk uit de mouw schudde. Open Air heeft een lekker Motownritme en Roman God-Like Man is geen onaardige imitatie van The Kinks. Maar de nieuwe koers richting barokke symfo-pop doet de band op dit album verder geen goed.

Volcano

Temples
Pop
Heavenly/ PIAS

Meer over