Tv-recensieEmma Curvers

Laat het aan André van Duin over om te schitteren in de aflevering waar hij niet bij is

null Beeld

Van Duins aanwezigheid relativeert alles, van geschifte botercrème en mislukte millefeuilles tot de dood.

De tv-wereld was geschokt toen in januari bekend werd dat André van Duin (73) darmkanker had. André van Duin niet. Hij was al klaar met de chemo en operatie, dus meewarige blikken waren onnodig. En door. Hoe geheel des André’s was het, dat hij zondagavond zijn noodgedwongen afwezigheid bij Heel Holland Bakt afdekte met een Van Duin-sketch; in een filmpje dat parallel aan de bakkersperikelen was gemonteerd, ging hij op zoek naar dekens en heaters voor de verkleumde deelnemers.

Even dacht ik terug aan het interview dat Van Duin vorige week gaf bij Matthijs gaat door. Van Nieuwkerk koerste daar rechtstreeks op de tranen af: het moest wel een warboel geweest zijn in Van Duins hoofd, kanker krijgen, terwijl zijn man Martin daar net aan was overleden? Nou, mwah. ‘Ik kan altijd alles relativeren’, zei Van Duin. ‘Als er nu een eind aan was gekomen had ik er ook wel vrede mee gehad.’ Even schoot hij vol, toen hij bekende dat hij had gedacht dat Martin hem vanuit het hiernamaals misschien had bijgestaan bij de operatie. Ontroerend, maar nog ontroerender was het fragment waarin Van Duin, na de operatie, geheel voor zijn eigen entertainment in zijn studio begon aan een Frans-Duitse remix van Er staat een paard in de gang.

Van Duin doet gewoon voort, ook in Heel Holland Bakt. ‘Goedemiddag, de paardenstal is dat hier?’, vraagt hij aan een labrador, die iets wauwelt als ‘jaaa blabalaba mrmbl’, en zo is middenin de bakcompetitie ineens Animal Crackers weer op tv, het jarentachtigprogramma waarin Van Duin lollige dieren vertolkte. Laat het maar aan Van Duin over om te schitteren in de aflevering waarin hij afwezig is.

Die kolderieke nonsens smaakt heerlijk bij de brosse bodem van Heel Holland Bakt. Natuurlijk moet er weer eens iets onmogelijks worden gemaakt wat eigenlijk alleen jurylid Robèrt van Beckhoven kan maken, en dus is er paniek – geen echte paniek natuurlijk, want als het mislukt is er niets aan het handje. Vier deelnemers – bakker Erik was afwezig wegens verkoudheid – wagen zich aan millefeuilles met sinaasappelcrème. Bij iedereen behalve kapster Sabine verloopt dat rampzalig.

André van Duin, Robèrt van Beckhoven en Janny van der Heijden in Heel Holland Bakt. Beeld Omroep Max
André van Duin, Robèrt van Beckhoven en Janny van der Heijden in Heel Holland Bakt.Beeld Omroep Max

Verpleegkundige Elizabeth vraagt aan scrum master Ellen of ze wat van haar botercrème wil. Jongens, dit is een wedstrijd, wil je zeggen, maar Heel Holland Bakt is natuurlijk eigenlijk een anti-wedstrijd. Arts-onderzoeker Thijs schrijft uiteindelijk met botercrème ‘sorry’ aan de jury. De crème van Elizabeth is ‘echt, echt heel vies’, zegt Robèrt. ‘Hier is veel misgegaan’, zegt jurylid Janny over die van Ellen. De kritiek wordt glimlachend en met schouderophalen ontvangen.

Dat is precies de luchtige sfeer die Van Duin nog even verder opklopt. Bij Elizabeth kookt melk over, Ellens taart zakt scheef. Toch noemt André alle taarten ‘heerlijk’. Dat lijkt misschien achteloos, maar dat is het niet. Van Duin relativeert alles, een geschifte botercrème, een mislukte millefeuille en, denk je erachteraan, ook zijn eigen ziekte en de dood. Dat meent hij vanuit zijn tenen. Het is één grote, heerlijke schouderophaling bij het leven. Winnen is leuk, maar als je verliest heb je nog altijd een taart gebakken.

Meer over