dagboekHans Maurenbrecher (1910-1966)

Krak, zegt de rib van de solozeiler

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Kaap Finisterre in Spanje. Beeld Getty
Kaap Finisterre in Spanje.Beeld Getty

Atlantische Oceaan, 2 augustus 1964

Het was weer een ongezellige nacht. Wind 5 à 6 uit het noordoosten en ik maar kurkentrekkeren. Ik zat in de grote vaarroute en er kwam een groot passagiersschip kijken wat die wriemelende lichtjes op zee deden. Het zette zijn zoeklicht op me, haalde zijn schouders op en ging door.

Ik beweeg me als een slingeraap door de kajuit. We naderen Kaap Finisterre en de wind loopt steeds op. Ten slotte haal ik beide fokken neer. Net op tijd. Het wordt een stormpje 7 à 8. Diverse brekers komen over en soms spuit het water door de reten van de vloerwering.

Maandag. Het nachtje wel! Wastobbes water over en dreunende klappen. Door elkaar gerammeld en hoogstens wat gesuft in de kooi. Plotseling een dreunende klap tegen de beschermingspanelen voor de kajuitramen. Twee scepters waar de buiszeilen aan vastzitten, zijn finaal uit het schip gerukt.

Terwijl ik de stormfok aansla, waait de zeilzak overboord. Ik probeer hem nog op de motor te redden, maar dat lukt niet. Het geheel koers Spanje. Ik ga verder met het opzetten van de stormfokken; daarbij krijg ik zo’n zwieper dat ik onderuit ga en precies met een rib op één van de pennen van de nagelbank val.

Krak, zegt er iets, en het is niet de pin. Ik kan nog net de stuurfok hijsen en de boot op koers leggen, voor ik zielig in de cockpit neerzijg.

Hans Maurenbrecher (1910-1966), Nederlandse solozeiler. Ingekort fragment uit Het journaal van de ­Takebora. Hollandia, 1988.