Kamerlid zou zijn vermoord door ex-minister

'Een vod', geschreven door 'smeerlappen', 'oplichters', 'paparazzi', 'bedriegers', die niet anders dan 'laster', 'vuilspuiterij' en 'modder' produceren. François Léotard, ex-minister van Defensie en Cultuur voor de rechtse partij UDF, mocht zich in het Franse journaal van dinsdag helemaal laten gaan....

Van onze correspondent

PARIJS

Zijn tirade duurde zeker vijf minuten. De twee journalistieke mikpunten, André Rougeot en Jean-Michel Verne, van wie de eerste werkt voor het weekblad Le Canard Enchaîné, zaten er in hetzelfde journaal wat bleek om de neus bij. Maar ze hielden voet bij stuk. Hun zojuist verschenen boek, l'Affaire Yann Piat, des assassins au coeur du pouvoir (De zaak Yann Piat, moordenaars in het hart van de macht) doelt he-le-maal niet op Léotard. Zijn naam wordt nergens genoemd, noch gesuggereerd.

Waarom dan die dolle woede van de ex-minister? Omdat iedereen weet wie in het boek met de schuilnamen 'l'Encornet' (de pijlinktvis) en 'Trottinette' (autoped) worden aangeduid: François Léotard en zijn partijgenoot Jean-Claude Gaudin, de burgemeester van Marseille. De beschuldiging mag er zijn. Trottinette en l'Encornet hebben in 1994 de opdracht gegeven om Yann Piat te vermoorden. Yann Piat was destijds kamerlid voor het aan de Middellandse Zee grenzende departement Var - óók het politieke bolwerk van zowel Léotard als Gaudin.

De moord op de politica leidde destijds tot wilde theorieën. Haar voormalige partij, het Front National, zou er de hand in hebben; de Italiaanse maffia zou een rekening hebben vereffend; en ook de regionale, bikkelharde machtsstrijd tussen de politieke partijen RPR van Jacques Chirac en UDF van Léotard en ex-president Giscard d'Estaing passeerde de revue. Maar ofschoon over een paar maanden een paar kleine criminelen terechtstaan voor de moord, is de zaak naar algemene overtuiging nooit naar tevredenheid opgelost.

Volgens de twee journalisten beschikte Yann Piat over bewijzen dat de twee politici gemene zaak maakten met de Italiaanse onderwereld. Omdat hij minister van Defensie was, kon Léotard een legerterrein in handen van de bouwmaffia spelen. Piat moest eraan geloven omdat ze te veel wist.

Een buitengewoon explosieve bewering, die het hart van de Franse politiek raakt. Daarnaast was het gevolg dat het boek bijna voor verschijning al was uitverkocht. Er is één probleem: Rougeot en Verne dragen geen spoor van bewijs aan, behalve een anonieme getuige, een deep throat die 'de generaal' wordt genoemd en die beweert dat hij de moord heeft zien gebeuren.

'De generaal' zou werken bij de militaire inlichtingendienst, zou hebben gezien dat collega-geheim-agenten de moord op Piat pleegden, zou beschikken over een foto waarop l'Encornet/Léotard staat samen met maffiabaas Toto Riina. Léotard op het journaal: 'Een van de weinige plaatsen waar ik nog nooit een voet heb gezet is Sicilië.'

Woensdag eisten de UDF-collega's van Léotard in het parlement dat de regering zou ingrijpen, en het defensiegeheim zou opheffen voorzover op deze affaire van toepassing. Woensdagavond liet minister van Defensie, Richard, weten dat hij op zoek ging naar de man die 'wordt voorgesteld als de bron van de beschuldigingen'. Minister van Justitie, Guigou, toonde zich bereid het openbaar ministerie in te schakelen als Léotard daarom zou vragen, hetgeen is gebeurd.

Maar het kwaad is al geschied, had het slachtoffer dinsdag geconstateerd. Want in het verontwaardigde koor ontbrak één stem opvallend: die van de gaullistische RPR. Partijleider Séguin volstond met een buitengewoon zuinig 'dat hij blij was dat justitie eindelijk iets gaat doen'. Een RPR-collega in de Midi waagde het al te betwijfelen of Léotard wel de geschikte man is om de gecombineerde RPR/UDF-lijst te trekken bij de regionale verkiezingen van volgend voorjaar.

Wat de toedracht ook mag zijn, dit boek markeert het begin van een fikse affaire. Want òf de journalisten krijgen gelijk, waarop in Frankrijk een politieke aardschok zal volgen. Of ze hebben ongelijk, en dan volgt er een soortgelijke aardschok, maar dan in de journalistiek.

Meer over