Komedie

Just Like Heaven

Parmantige geest in speelse komedie

Het moet lastig zijn om euthanasie op lichtvoetige wijze te verfilmen. Aan het slot van de komedie Just Like Heaven moeten twee mannen een comapatiënte redden uit de handen van een ongeduldige arts die haar het liefst zo snel mogelijk van de beademingsapparatuur wil halen.

Terwijl ze het bed met haar lichaam door de gangen van het ziekenhuis rijden, dreigt de scène vaak even te ontsporen: de kolder kan te grof worden, moralisme ligt op de loer. Maar het opmerkelijke van de film van Mark Waters is dat zelfs in zo'n episode een zoete toon wordt vastgehouden.


Nu is de overgang van leven en dood ook niet zo scherp en definitief in Just Like Heaven; het grootste deel van de gesprekken in de film gaan tussen een levende man en een vrouw die vermoedt dat ze is overleden.


De depressieve tuinarchitect David heeft in San Francisco het volmaakte huis gevonden. Ouderwets maar ruim, met een schitterend dakterras. Maar de eerste avond dat hij alleen thuis is, blijkt hij gezelschap te hebben van de jonge arts Elizabeth, die beweert dat de woning van haar is en hem voor een gestoorde indringer houdt.


Wie heeft gelijk? Al snel is duidelijk dat de vrouw een verschijning is en in de verdere film gaat het er vooral om te ontdekken waarom haar geest nog ronddwaalt. Even belangrijk is daarbij uiteraard dat de hoofdpersonen elkaar vinden, want in dit genre zal geen enkel obstakel, ook de grens tussen deze en gene zijde niet, de liefde in de weg staan, en zijn verrassingen uitgesloten.


Dat die formules toch effectief blijken, is vooral te danken aan Reese Witherspoon, die als Elizabeth opnieuw laat zien dat ze de ideale actrice voor zulke komedies is. Parmantig spookt ze door haar vroegere appartement, geërgerd omdat de nieuwe bewoner geen onderzetters voor zijn koffiemok gebruikt en zo kringen op tafel maakt. Verveeld kijkt ze toe bij de onmachtige pogingen van priesters, ghostbusters en andere charlatans om haar uit te drijven.


De speelse manier waarop ze zo elke scène tot leven brengt, maakt het gemakkelijk de verdere voorspelbaarheid van Just Like Heaven te vergeven.


Meer over