ColumnJoy Delima

Joy Delima’s zoektocht naar seks: ‘Ik leer, ik masturbeer’

- Beeld -
-Beeld -

Door seks als één groot geheim te behandelen, blijven veel jonge mensen onnodig onzeker. Actrice Joy Delima (26) weet er alles van. Dus gaat ze hier om de week – in klare taal – schrijven over seks.

Als ik 21 ben en net uit mijn eerste relatie kom, heb ik mijn eerste Tinderdate. Nou ja, eigenlijk is het gewoon een veredelde seksdate. Mijn relatie liep stuk en daarom ben ik op een missie om seksuele ervaring op te doen. Onervaren als ik ben, plan ik de seksdate al een week van tevoren in.

20.46 uur, ik: ‘Ik den.k dat ik toch wel met je naar bed wil.’

20.46 uur, hij: ‘Wat fijn dat je van gedachten betn veranderd ;)’

20.49 uur, ik: ‘Kun je volgende week woensdag in de avond?’

20.50 uur, hij: ‘Zeker. Leuk hoor Joy ;)’

Op zaterdag heb ik eigenlijk al geen zin meer. Maar ik kan er de woorden niet voor vinden en heb het gevoel dat ik hem nu al seks verschuldigd ben.

Het is woensdag, D-day. Ik heb de hele dag zenuwendiarree, stuur mijn beste vriendin een appje met zijn nummer, naam en adres, en rijd naar zijn huis.

Het is direct teringongemakkelijk en hij heeft geen sfeerverlichting. Er staat een bank en een fauteuil in zijn woonkamer. Ik neem plaats op de fauteuil. ‘Waarom kom je niet naast me zitten?’ Ik lach wat onwennig en neem plaats op de bank.

Na een paar slokken rode wijn gaan we ervoor. Als hij me vingert, zegt hij na vijftien seconden: ‘Kom dan.’

Ik kijk hem met grote ogen aan terwijl hij me nog steeds vrij ruw aan het vingeren is, en wil eigenlijk zeggen dat klaarkomen niet gaat lukken. In plaats daarvan stotter ik wat en probeer ik voor het eerst in mijn leven een orgasme te faken. Ook dat lukt niet.

‘Je wilt het zeker met condoom doen?’, vraagt hij even later, lichtelijk geïrriteerd. ‘Uh, ja...’, antwoord ik met een bezwaard lachje. Wat volgt is een ongemakkelijke vrijpartij waarin ik zelfs nog een keer van de bank val en me de hele tijd afvraag wanneer ik weer naar huis kan.

Als ik drie kwartier later met een schrale kin van zijn stoppelbaard eindelijk in de auto zit, lach ik opgelucht: ‘What the fuck? ‘Kom dan’?! Wat een klapmongool, zeg.’

Dan huil ik.

Ik schaam me diep en praat er met niemand over. Tot vandaag.

Ik ben Joy Delima, 26 jaar oud, geboren en getogen in Rotterdam en sinds kort woonachtig in Amsterdam. Ik ben een introverte actrice en toneelschrijver, en ik heb geen geweldig seksleven. Ik kom bijna nooit klaar, vind communiceren tijdens de seks nog altijd lastig en heb nooit echt geleerd hoe ik erachter kom wat ik lekker vind of hoe je opkomt voor je eigen genot als iemand daar z’n best niet voor doet.

null Beeld Elzeline Kooy
Beeld Elzeline Kooy

Dat komt denk ik vooral omdat ik nooit heb geleerd om te praten over seks. Ja, op school leerde ik dat condooms soa’s en zwangerschappen voorkomen en dat mannen zouden proberen om mij te penetreren zonder condoom. Maar hoe ik vervolgens voor mezelf moest opkomen en grenzen kon aangeven – of hoe seks überhaupt werkte –dat leerde ik niet.

En zo werd porno mijn leerschool. Daarvan leerde ik dat klaarkomen bij seks hoorde en dat zo’n orgasme makkelijk zou gaan. Man neukt vrouw. Vrouw komt gillend klaar, man komt klaar zonder geluid. En wat er met het sperma gebeurt, bepaalt hij. Maar hoe je daadwerkelijk zo’n orgasme bereikt, wist ik niet. Want toen ik voor het eerst porno zag, had ik nog nooit gemasturbeerd.

Nu ik terugblik op die periode heb ik spijt; ik had het mijn jongere zelf zo gegund dat ze haar lichaam in haar eigen tempo had ontdekt. Dat ze gewoon aan zichzelf had gezeten omdat het lekker voelde. Ik had gehoopt dat het voor haar een speels onderzoek was geweest, naar haar eigen seksualiteit.

Maar mijn jongere zelf deed alleen maar na wat ze in porno zag. Hopeloos probeerde ik toe te werken naar een orgasme door puur en alleen op hoog tempo over die clit te jakkeren. Avond na avond probeerde ik het, maar er gebeurde niks. De paniek nam toe, want de kans bestond dat er iets mis was met mij. Ik kwam niet klaar en kon dat met niemand delen, want dan zou ik moeten toegeven dat ik dat wist omdat ik er net een elfstedenmasturbatietocht op had zitten – en dat moest ik te allen tijde voorkomen.

Toen ik later op het Tina-forum – of misschien was het dat van de Hitkrant of de Fancy – las dat meisjes konden klaarkomen met behulp van een douchekop, bereikte ik die avond nog mijn eerste orgasme. Het moest heel stil, maar ik kon het wel van de daken schreeuwen, zo blij was ik. Ik was niet kapot. Probleem opgelost.

Dat ik nog steeds niet wist hoe mijn lijf precies werkte, had ik niet door. Toen ik jaren later besloot dat ik klaar was voor seks en me met absurd hoge verwachtingen liet ontmaagden, voelde ik niets.

Er bouwde geen orgasme op en ik moest niet heel hard kreunen, zoals ik had verwacht. Ik weet nog dat ik daar lag en in paniek raakte. Er was dus toch iets mis met mij. Dit was mijn laatste redmiddel. Als het met dat clitjakkeren niet lukte, moest het bij mij wel gebeuren tijdens de penetratie, net als in porno, dacht ik al die tijd.

Mijn ontmaagder legde me in allerlei posities, was vrij ruw, zweette over me heen en toen ik op mijn buik lag deed hij zonder toestemming het condoom af en kwam klaar over mijn rug. Dat wilde ik eigenlijk niet. Maar het zal er wel bij horen, dacht ik toen.

Ik heb me vrijwel mijn hele jeugd geschaamd voor mijn seksuele zijn. Het masturberen, het niet kunnen klaarkomen, het obsessief porno kijken en de mislukte seks – het leidde allemaal tot eenzaamheid. Want ik had niet geleerd hoe ik over seks moest praten. Ik wist niet dat het oké is om seksueel genot te willen als vrouw. Ik wist niet dat seks niet hoeft te draaien om penetratie, of dat ik ook een stem mag hebben in die seks, of dat ik nee kan zeggen als ik al ja heb gezegd.

Dit bewustzijn wens ik iedereen toe. Want sinds ik openlijk praat over de sombere kanten van mijn seks – of het nou op het toneel is, op mijn Instagrampagina of in de kroeg – weet ik uit de vele reacties eindelijk dat ik niet alleen ben. Nu heb ik van die kwetsbaarheid een kracht weten te maken. Ik ben nog steeds bang dat ik nooit volop ga genieten van seks of makkelijk zal klaarkomen, maar ik schaam me er niet meer voor.

Het is een zoektocht, seks. Zelfs nu ik weet wat mijn grenzen zijn, worden die nog te vaak overschreden en blijf ik achter met een naar gevoel. Zelfs toen ik op mijn 24ste voor het eerst in mijn leven de anatomie van de hele clitoris zag en leerde dat ‘vagina’ enkel de naam is van de opening en mijn hele geslachtsdeel de vulva heet, zelfs toen wist ik niet hoe ik die vulva en bijna 10 centimeter lange clitoris moest beminnen.

Maar ik leer, ik masturbeer, ik laat van me horen en ik probeer.

Ik heb nooit geleerd om over seks te praten. Daarom ga ik er vanaf vandaag over schrijven.

Meer over