Review

Jongensachtig gekrakeel met geestige uitschieters

Verdonck en Thomas willen zo graag vertellen wat ze zouden willen zijn dat het een drukke boel wordt. Het is wennen aan dat gekrakeel, maar er zitten ook geestige uitschieters tussen.

Karin Veraart
Wat ik graag zou zijn als ik niet was wat ik ben van Verdonck en Thomas. Beeld Kurt van der Elst
Wat ik graag zou zijn als ik niet was wat ik ben van Verdonck en Thomas.Beeld Kurt van der Elst

Het begint zo mooi: in het duister doemen de planeten op. Eerst eentje, al snel meerdere, zilverwit stralend als de maan, maar ook een paar rozerode. En zo geleidelijk als ze verschijnen, verdwijnen ze ook weer, de coulissen in. De liefhebber vermoedt hier direct de hand van Benjamin Verdonck, performer en kunstenaar, die met zijn geometrische vormen het toneelbeeld al menigmaal deed oplichten.

Maar zo sereen blijft het niet. Voor de voorstelling Wat ik graag zou zijn als ik niet was wat ik ben werkt Verdonck samen met acteur Willy Thomas, een combinatie die al eerder zoete vruchten afwierp. Samen hebben ze zo'n haast te vertellen wat ze graag zouden zijn, dat het een drukke boel wordt.

Wat ik graag zou zijn als ik niet was wat ik ben (***).
Door Toneelhuis & ARSENAAL/LAZARUS; Benjamin Verdonck, Willy Thomas.
10/2 Toneelschuur, Haarlem. Tournee t/m 8/4.

Sint-bernardshond, verrassingsuitvinder, kasteelspook of vakbondsman, glimmend van enthousiasme vallen ze elkaar in de rede; opeens zijn deze mannen weer jongetjes. Hun teksten zijn grotendeels ontleend aan de Argentijnse columnist César Bruto (1905-1984), wiens stijl wel als 'naïeve kunst' is omschreven. Kinderlijk, absurd en toch herkenbaar als maatschappijkritiek.

Het is wennen aan dat jongensachtige gekrakeel. Maar er zitten ook geestige uitschieters tussen. Dat de mannen zich steeds gehinderd zien door machientjes die nepsneeuw uitbraken, maakt het lekker maf. In intermezzo's legt Verdonck glossy tijdschriften neer die op de achterwand worden geprojecteerd. Dure horloges, chique kleding, Verdonck heeft er naar hartelust in zitten knippen en voegt voor het oog van de toeschouwer andere plaatjes toe: van een jongetje met een voetbal, vluchtelingen, zijn eigen hoofd. Spelenderwijs zegt dat ook iets over deze tijd.

Meer over