Jongedame

Groot nieuws voor de liefhebbers: Oubotaal is in boekvorm verschenen. Oubotaal, de taal van de kromme tenen heet het, en Hedenlands mocht het publicitair ten doop houden in de eerste aflevering van de veelbelovende talkshow van Maarten Spanjer en Rijk de Gooijer....

Meer dan de eerdere taalboeken die ik maakte is Oubotaal de vrucht van een samenwerking. Ruim vijfhonderd brieven, faxen, e-mails en website-postings droeg u bij, alles bijeen enige duizenden voorbeelden van wat u nou oubollig vond.

Die democratische aanpak was soms lastig bij het schrijven ('X meent dit, Y vindt dat en zelf ben ik toch eigenlijk meer van mening...' – ja wie is hier eigenlijk aan het woord?) maar het voordeel dat daar tegenover staat is dat je op die manier een veel bredere selectie aan voorbeelden krijgt, waardoor je dichter in de buurt komt van een 'representatief' of zelfs 'objectief' onderzoek. Eén priemende vinger valt nog wel te ontduiken ('hij bedoelt die man achter mij') maar een paar honderd van die vingers vormen een kring waaruit moeilijk te ontsnappen valt.

Dat effect lijkt zich ook inderdaad voor te doen.

Gisterochtend sprak ik een lezeres die het net uit had. 'Afschuwelijk' vond ze het.

Niet iedereen is altijd even gelukkig met wat hij in de spiegel ziet, dat weet niemand beter dan spiegelmaker zelf, maar de hartgrondigheid waarmee dat 'afschuwelijk' eruit kwam was toch even schrikken. De vlakke, haast prevelende toon van iemand die zich maar niet kan losmaken van de verschrikkingen op zijn netvlies.

'Het was...afschuwelijk.'

Even lekker lachen om de oubolligheid van anderen, had ze gedacht toen ze het opensloeg, maar waar het op was uitgedraaid, was een wrede confrontatie met zichzelf.

Een pijnlijke ervaring, moest ik toegeven. Maar, heb ik haar voorgehouden, waarschijnlijk ook een louterende.

Een ervaring in elk geval die zonder u, Hedenlands-lezers, niet mogelijk was geweest. Hartelijk dank daarvoor.

Treden wij, na deze kleine catharsis, vol goede moed de nieuwe taaleeuw tegemoet.

De eeuw waarin Nederland, voor het eerst sinds de negentiende, weer een koning zal krijgen. Die nu nog kroonprins is en, in de woorden van Kim Wok, zoals onze premier in Brazilië heet, op dit moment met een Argentijnse 'jongedame' gaat.

Hoe deze Argentijnse jongedame te typeren? De Telegraaf liet een aantal erkende experts aan het woord.

Paul van Vliet: 'Een aantrekkelijke, prachtige vrouw.'

Politievoorlichter Klaas Wilting: 'Een fantastisch stralende vrouw. De uitstraling van een vrouw vind ik heel belangrijk. Maar als ik de verhalen in De Telegraaf lees, is het ook een hele goede vrouw.'

Makelaar Harry Mens: 'Een lekker stuk waar Willem Alexander zijn handen nog vol aan zal krijgen.'

Connie (Vanessa) Breukhoven: 'Ik vind haar waanzinnig mooi, maar zij heeft ook iets wulps.'

Mooi maar wulps? (Horen wij hier de echo van Vanessa's moeder, die qua cupmaat ook wel wat verder in het alfabet had willen doordringen?)

Hoe dan ook, volgens datzelfde ochtendblad ging de aantrekkelijke, stralende maar ook goede, mooie zij het wulpse Argentijnse jongedame waar onze aspirant-monarch zijn handen nog vol aan zal krijgen, gisteren in New York 'spontaan' boodschappen doen.

Om een dieper inzicht in de psyche van de kandidaat-koningin te krijgen gaat Hedenlands nu 'spontaan' een boterham eten. Hoe dat afliep leest u volgende week.

Meer over