Jeugdtheater

De oneindige voorstelling..

Oneindigheid is - niet alleen voor kinderen - een magisch en tegelijk verontrustend begrip. Ook stelt het vragen over verbeelding en daarmee is het een uiterst theatraal onderwerp. Dat bewijzen de makers van De oneindige voorstelling met verve.

Liz, een meisje van 12, ruimt haar zolder en daarmee haar kindertijd op. Ze gaat naar 'de grote school' en dus kunnen haar kinderboeken weg. Op de zolder raakt ze verstrikt in bizarre dialogen met figuren uit die boeken. Zoals de pijp rokende slak uit Alice in Wonderland wiens kop, pratend en al, opduikt in een vogelkooi. Liz probeert de slak tevergeefs het zwijgen op te leggen. Dat beest bestaat toch alleen maar in haar hoofd? De slak wijst Liz er op dat ook zij een bedacht personage is dat bestaat bij de gratie van publiek. Gegrinnik uit de zaal. Liz tuurt bedachtzaam naar de toeschouwers. 'En zij dan?', vraagt ze, waarop de slak antwoordt dat die ook menen de enige, echte mensen in deze ruimte te zijn, maar dat ook naar hen weer anderen kijken. Stilte in de zaal.

De vormgeving van Hetty van Bommel is een van de troeven van deze geslaagde voorstelling. Ze bouwde op een lattenverhoging een magische zolder waar van onder licht doorheen schijnt. De sfeervolle ruimte staat voor de gedachten en fantasieën van het meisje, voor de tot dan toe opgebouwde bagage. Via de attributen en de opduikende boekpersonages krijgt de verbeelding van Liz mooi gestalte.

De kijker wordt die magische wereld ingezogen, de makers spelen op geraffineerde manier met het spel van de illusie. Als Liz boeken opent en begint te lezen, steekt er een klankschap van stemmen en geluiden op. In een gouden boek (verwijzend naar Het oneindige boek) leest ze wat ze op dat moment doet.

De voorstelling combineert sfeer en magie met spannende levensvragen. Het gedoseerde, overtuigende spel van Vimela Nijenhuis (Liz), Linda Verweel en Ruud van Bree, en een hoopvol einde, maken De oneindige voorstelling tot een veelzeggend theateravontuur.

De sjeik is rijk

Theater Artemis. Tekst Kamiel Vanhole. Regie Floor Huygen. Vanaf 7 jaar. T/m 12 april; www.artemis.nl

Met De sjeik is rijk besluit Floor Huygen de trilogie over groei, waarmee ze haar entree als artistiek leider van de Bossche jeugdtheatergroep Artemis vorig seizoen inzette. Een serie pittige en grimmige stukken waarvan deze laatste het minst ontregelend lijkt, hoewel de strekking niet mals is.

Een sjeik fulmineert over de dwangmatige hang naar 'meer' van die inhalige westerlingen. Hij staat daar boven, hij heeft alles al. De sjeik in dit stuk is een autoritaire potentaat, gestoken in wit Arabisch tenue, compleet met hoofdtooi. Zijn al even temperamentvolle dochter wil zo snel mogelijk het weelderige paleis verruilen voor een ontdekkingstocht naar het vrije westen. Geplet tussen de twee kemphanen bevindt zich een Nederlandse schaatser, die in dienst van de sjeik rijdt.

De mise en scène van de voorstelling knipoogt naar de inmiddels in de schaatssport ingevoerde ploegenachtervolging: dialogen spelen zich af rond een immens brede bank, de personages achtervolgen elkaar voortdurend, letterlijk, en met woorden en dreigementen. De bank staat symbool voor het fortuin waar over en omheen de strijd woedt.

De Vlaamse romancier en toneelschrijver Kamiel Vanhole, die al vaker voor Huygen schreef, zet een vlot, geestig en betogend stuk op. Soms zegt de tekst al zoveel dat er weinig te spelen over blijft. Helder is het wel.

An Hackselmans geeft als dochter het stuk de nodige ongedurigheid. Tegenover de dreiging van Adri Overbeeke (de sjeik) mist Folmar Overdiep (de schaatser) soms tegenwicht. In humor en daarmee wrangheid valt er nog veel te winnen als de ploeg is ingespeeld.

De sjeik is rijk is een modern sprookje, doortrokken van hedendaagse, actuele dilemma's. Het toont de leegte van materiële rijkdom maar de zwaar bevochte aftocht van de dochter en de schaatser naar het felbegeerde vrije westen is allerminst een garantie voor een gelukkig einde.

Meer over