SerierecensieIt's a sin

It’s a Sin, over de gayscene in het Londen van de jaren tachtig, deelt een paar emotionele dreunen uit ★★★★★

null Beeld

It’s a Sin is een nummer van de Pet Shop Boys dat begint met de regels When I look back upon my life/it’s always with a sense of shame. Die schaamte in al zijn vormen en gedaanten, en de manier waarop hij overwonnen wordt, staat centraal in de indrukwekkende serie It’s a Sin van Russell T. Davies. Hij maakte ook Years and Years (die deze krant vorig jaar tot een van de series van het jaar verkoos) en het baanbrekende Queer as Folk (1999).

De vijfdelige serie speelt zich af binnen een groep vrienden in Londen tussen 1981 en 1991, de stad waar Ritchie Tozer (Olly Alexander) in de eerste aflevering naartoe verhuist. Hij ontvlucht het benauwde en homofobe milieu op het Isle of Wight, om dat in te ruilen voor de vrijgevochten gay scene van Londen waar hij zich volkomen aan overgeeft, in een roes van bevrijding. Hoe bont zijn leven ook is; het feit dat hij zijn ware aard altijd voor zijn ouders verborgen heeft gehouden, blijft hem plagen. Het ontkennen van de realiteit gaat hem ook op een andere manier achtervolgen.

Mocht je denken: waar ken ik die hoofdrolspeler toch van? Olly Alexander is ook de zanger van het Britse synth-poptrio Years & Years, dat met het nummer King een monsterhit had en een videoclip die 244 miljoen keer is bekeken.

Davies, die het verhaal deels baseerde op zijn eigen ervaringen en vriendenkring uit die periode, zet in die eerste aflevering niet alleen volkomen overtuigend het jaar 1981 in deze Londense subcultuur neer; hij introduceert ook elegant de rest van een bont gezelschap van vrienden die elkaars nieuwe familie vormen. De manier waarop de camera tijdens feesten door de gangen en vertrekken dwaalt, en flarden van muziek, ontmoetingen, gesprekken en seks oppikt, is al net zo overtuigend als in de briljante feestfilm Lovers Rock, het meesterwerk van Steve McQueen uit 2020. En vergeet daarbij niet de jonge acteurs die een aantal onvergetelijke rollen neerzetten.

Al in die eerste aflevering schuift er een schaduw over het leven van de vriendengroep als een voorlopig nog ongenoemde en mysterieuze ziekte de eerste slachtoffers maakt in de omgeving van de Londense vriendengroep. Davies verweeft de vaak hartverscheurende persoonlijke verhalen met een bittere geschiedenis van de aidsepidemie in Engeland, die vergezeld ging met onwetendheid, angst, hypocrisie, ontkenning en fabels; de historische parallellen liggen voor het oprapen.

De laatste aflevering van It’s a Sin, een serie die steeds twee jaar vooruit in de tijd springt, speelt zich af in 1991. De kijker mag zich schrap zetten voor een paar emotionele dreunen, die zorgvuldig zijn voorbereid in de eerdere afleveringen. We keren terug naar het Isle of Wight waar Ritchie niet langer de waarheid kan verbergen, niet voor zijn ouders (Keeley Hawes is fenomenaal als zijn moeder), en niet voor zichzelf.

Davies is een meester in het doseren van de dramatische momenten, die, en dat is de aard van de ziekte, angstaanjagend voorspelbaar zijn, maar binnen de serie toch met regelmaat het kleed onder de kijker vandaan trekken. It’s a Sin is voorlopig de serie van het jaar.

It’s a Sin

★★★★★

Drama (vijf delen)

Een serie van Russell T. Davies

Met Olly Alexander, Omari Douglas, Lydia West, Callum Scott Howells

Te zien op NPO Plus

Meer over