Interview

Is ‘Scaled and Icy’ een nieuwe sleutelplaat van Twenty One Pilots? Het grote gissen is begonnen

Scaled and Icy was een te gewone albumtitel voor de fans van Twenty One Pilots. Daar moest meer achter zitten. Drummer Josh Dun over de sleutels en puzzeltjes die de band worden toegedicht. ‘De muziek mag positiever zijn, dat betekent nog niet dat de demonen weg zijn.’

Twenty One Pilots (Tyler Joseph & Josh Dun) Beeld
Twenty One Pilots (Tyler Joseph & Josh Dun)

Wanneer een populaire rockband de titel van een nieuw album prijsgeeft, ontstaat er onder fans altijd wel opwinding. Maar toen Twenty One Pilots uit Columbus, Ohio, in april op sociale media lieten weten dat hun zesde album Scaled and Icy ging heten, gebeurde iets opmerkelijks.

‘Iedereen begon met de letters te puzzelen. De fans namen geen genoegen met zomaar een titel. Scaled and Icy, dat betekende niks. Het moest wel een anagram zijn’, zegt drummer Josh Dun geamuseerd via een transatlantische Zoom-verbinding. ‘En dus begon het grote gissen.’

Sand delicacy’, vond Dun zelf wel een mooie. Maar de algemene consensus was al snel dat Scaled and Icy een anagram was voor Clancy is Dead, iets wat Dun (33) wil bevestigen noch ontkennen. Clancy is een belangrijke naam voor de volgers van Twenty One Pilots. De band introduceerde het personage een jaar of vijf geleden via de fanwebsite DMAORG. Daarop verschenen ineens berichtjes van ‘Clancy’, de latere hoofdpersoon in het verhaal van het album Trench (2018).

Weerslag van de lockdown

Nu is de site uit de lucht en misschien is Clancy dus wel dood? ‘Dat laat ik aan jullie’, zegt Dun, geheimzinnig grijnzend. ‘Maar als je naar ons nieuwe album luistert dan klinkt alles een stuk luchtiger, optimistischer en zelfs vrolijker dan op onze vorige platen. Dus er is wel wat veranderd. Scaled and Icy is een beetje de weerslag van hoe wij de lockdown beleefd hebben en het was voor ons echt niet alleen maar een nare tijd. De opkomst van de pandemie viel bijvoorbeeld samen met de geboorte van Tylers dochtertje, in februari vorig jaar.’

Tyler Joseph (32) is oprichter van de band en naast Dun al jaren het enig vaste bandlid van Twenty One Pilots. ‘Hij is de architect van onze sound’, zegt Dun, ‘al weet ik na tien jaar nog altijd niet wat die sound precies is.’

Twenty One Pilots maakt rockmuziek zonder harde gitaren. Joseph speelt toetsen, zingt en rapt. Het solide fundament van het altijd wat opgeblazen geluid komt uit de drums van Dun. Hun originele mix van pop, rock en een vleugje hiphop leverde de band in eigen land al diverse gouden en platina platen, Grammy’s en hits op, terwijl vanaf het vierde album Blurryface (2015) de band ook in Nederland een grote schare fans kreeg. In 2019 stond Twenty One Pilots in een volle Ziggo Dome en op Lowlands.

Verhalenverteller

Joseph is behalve het muzikale brein ook tekstschrijver of, zoals Dun hem noemt, de verhalenverteller van de band. Hij bedenkt voor elk album weer nieuwe personages als Blurryface of steden als Dema die, zegt Dun, een vehikel vormen voor Josephs even rijke als dystopische fantasieën. ‘Tylers wereldbeeld is somber, maar nooit echt fatalistisch. Daar herken ik me in, net als onze fans. We kwamen er al snel achter dat die erg veel lol hebben in het uitpluizen van Tylers cryptische teksten en in ieder shotje van onze videoclips zoeken naar diepere betekenissen. Daar zijn we steeds meer mee gaan spelen.’

Zo ook op het nieuwe, zesde album dat de heren noodgedwongen op afstand van elkaar opnamen. ‘We hebben allebei een studio aan huis. Maar ik woonde in LA en Tyler in Ohio, waar hij logischerwijs als kersverse vader niet vandaan wilde. Maar hé, het is 2021 en geen 1921. Je kunt gewoon alles wat je bedenkt aan elkaar mailen en daar via FaceTime over praten. Dat is precies wat we gedaan hebben.’

Er viel Dun wel meteen iets op aan de muziek die Tyler stuurde: die was veel minder donker dan op de vorige albums. ‘Een jolig jarenzeventiggeluid’ waarin Dun pianopop van Elton John en weelderige barokke liedjes van Electric Light Orchestra terughoorde. ‘Best anders dan voorheen. Veel zomerser van sfeer.’

Blauw speelgoeddraakje

Ook de teksten van inderdaad door opgewekte akkoorden gedragen liedjes als Good Day en Saturday lijken positiever. Heeft het vaderschap Tyler Josephs kijk op het leven wat veranderd, is hij er minder cynisch van geworden? En moesten bijvoorbeeld daarom de negen kwaadaardige bisschoppen die op Trench het fictieve Dema bestieren het veld ruimen?

Dun, wederom een beetje mysterieus: ‘Het nieuwe verhaal begon met een blauw speelgoeddraakje.’ Je ziet het voorbijkomen in de clip van Choker maar ook op de hoes van Scaled and Icy, alleen oogt het daar veel minder lieflijk en onschuldig. ‘Ik wil er niet meer over zeggen dan dat het geluid op onze nieuwe plaat positiever mag zijn, maar dat dat niet wil zeggen dat Tyler verlost is van zijn demonen. Het nieuwe leven heeft het zijne verrijkt, maar zijn angsten zijn niet verdwenen.’

En dat hebben de fans maar al te goed door, zegt Dun. ‘Ik vind niks leuker dan al die fora afstruinen op hun bevindingen. Dat heeft me echt op de been gehouden, het afgelopen jaar. Voor de meeste bands lag alles een jaar stil. Wij hadden onze fans nog die maar bleven graven naar sleutels.’

De Skeleton Clique (zoals de Fans zich online noemen) verdienen wat Dun betreft een beloning. ‘Er ligt al weer genoeg materiaal voor een nieuwe plaat. Met nog meer puzzeltjes en sleutels die we zelf verstoppen. Hoe het de blauwe draak zal vergaan, laat ik in het midden.’

Twenty One Pilots: Scaled and Icy  Beeld
Twenty One Pilots: Scaled and Icy

Twenty One Pilots: Scaled and Icy. Fueled By Ramen/Warner

Jazz

Josh Dun groeide op met punk maar heeft er in de coronatijd een nieuwe muzikale liefde bijgekregen: jazz. ‘Voordat ik leerde drummen, speelde ik op school al trompet, dus heel gek is die stap niet. Maar Miles Davis kwam toch steeds verder van me af te staan. Tot ik een paar jaar geleden ineens zijn album Bitches Brew hoorde. Daar spelen wel drie drummers op en ik begreep niets van de ritmiek en raakte voortdurend de tel kwijt. Het werd een obsessie om alles te ontrafelen en ik heb er nu een nieuwe hobby bij. Jazzdrummen degradeert spelen in een rockband tot kinderspel.’