AlbumrecensieIrreversible Entanglements

Irreversible Entanglements zoekt door de duisternis heen naar lichtpuntjes★★★★☆

Gijsbert Kamer
null Beeld

Het freejazzkwintet Irreversible Entanglements koppelt op hun tweede album woede, frustratie en wanhoop aan muziek die toch geconcentreerd en voor hun doen betrekkelijk conventioneel blijft. Waar de band uit Philadelphia op hun debuutalbum Irreversible Entanglements (2017) met noise-erupties de boel wilde ontregelen, klinkt het nu allemaal net iets uitnodigender.

Maar de zeggingskracht van de door Camae Ayewa (binnen avant-garde muziek ook bekend als Moor Mother) gedeclameerde teksten over furieus ratelende drums is er niet minder om. ‘At what point do we stand up?’ en ‘Who sent you’ zijn wanhoopskreten die hard binnenkomen, zeker met de ondersteuning die ze krijgen van trompettist Aquiles Navarro en saxofonist Keir Neuringer. Unisoon of elk een eigen weg volgend, spelen ze krachtig en vol avontuur. De muziek in deze vijf stukken vormt een passende soundtrack in deze verwarrende, zorgwekkende tijden. Maar in No Más is het spel ook even funky en zelfs feestelijk. Irreversible Entanglements zoekt door de duisternis heen naar lichtpuntjes die worden uitvergroot. Prachtig is het ingetogen slot van Who Sent You-Ritual waarin Ayewa over een dromerige saxofoon mijmert over hoe ze in moeilijke tijden troost vond in muziek.

Irreversible Entanglements

Who Sent You?

Jazz

★★★★☆

International Anthem/V2

Meer over