FilmrecensieAll the pretty little horses

In zijn beklemmende en broeierige tweede film zet regisseur Michalis Konstantatos zijn publiek aan het puzzelen ★★★☆☆

Na alle opgebouwde spanning volgt alleen niet de verwachte mokerslag, zodat je als toeschouwer eerder een tikje leeg dan verpletterd achterblijft.

Aliki (Yota Argyropoulou) in All the Pretty Little Horses. Beeld
Aliki (Yota Argyropoulou) in All the Pretty Little Horses.

Het is een prachtig huis, met vensters zo groot dat ze de hemel opslokken. De inrichting, het zwembad, alles verraadt smaak en status. En echtelieden Aliki (Yota Argyropoulou) en Petros (Dimitris Lalos), hoofdpersonages van het Griekse drama All the Pretty Little Horses, passen net zo goed bij de villa als de villa bij hen.

Maar waarom doet Aliki zo panisch wanneer ze in de woonkamer het waterbakje van de hond omstoot? Waarom wachten ze met seks tot ze in de auto zitten, onderweg van het platteland naar de stad? Die krappe flat waar ze zoontje Panagiotis (Alexandros Karamouzis) terugzien, is dat hun vaste woonadres?

Schrijver en regisseur Michalis Konstantatos (Luton) zet zijn publiek graag aan het puzzelen, in zijn beklemmende, koele maar broeierige tweede film. Er mankeert in elk geval iets aan deze veertigers uit de Griekse bovenklasse, die alles lijken te hebben maar elkaar nog geen glimlach gunnen.

Mondjesmaat ontrafelt Konstantatos wat er aan de hand is. Ooit hadden Aliki en Petros allebei een goede baan, maar na een terloops aangeduide tragedie moesten ze hun chique stek in Athene vaarwel zeggen. Terwijl Aliki in de thuiszorg, werkt probeert Petros weer in de zakenwereld aan de bak te komen. Intussen voert hij huis-en-tuinklussen uit voor de rijke Anna (Katerina Didaskalou), die constant onderweg is, en gedragen hij en Aliki zich alsof ze de eigenaren van Anna’s villa zijn – de schijn niet alleen naar de buitenwereld ophoudend, maar ook naar zichzelf.

Gelukkig worden ze er niet van, wel steeds nerveuzer en banger. ‘Als de zeepbel uit elkaar spat, sta je machteloos en moet je zien dat je zo snel mogelijk wegkomt’, zegt een potentiële opdrachtgever tegen Petros. Hij doelt op de economische malaise van Griekenland, maar zijn woorden slaan ook op de welvaartsmaskerade van het echtpaar.

Met allerlei speldenprikken suggereert All the Pretty Little Horses (oorspronkelijke titel: Mikra omorfa aloga) een naderend onheil: Anna’s argwanende buurman, een eng gat in de boomgaard, de soms bewust verwarrende montage en cameravoering, waardoor je vreest dat Panagiotis iets gruwelijks overkomt. Ook Liesa Van der Aa’s muziek werkt gestaag naar een kookpunt.

Knap hoe Konstantatos, gesteund door zijn indrukwekkend getergde acteurs, de spanning opbouwt en vasthoudt. Dat doet hij zelfs iets te goed: op het crescendo volgt niet de verwachte mokerslag, zodat je als toeschouwer eerder een tikje leeg dan verpletterd achterblijft, met een vage wolk paranoia in je hoofd.

All the Pretty Little Horses

Thriller

★★★☆☆

Regie Michalis Konstantatos

Met Yota Argyropoulou, Dimitris Lalos, Katerina Didaskalou, Alexandros Karamouzis, Dimitris Kapetanakos, Kostas Antalopoulos, Vicky Papadopoulou.

107 min., te zien via Picl.

Meer over