In wodka gedrenkte personages

De zwartgallige, komische thriller Cargo 200 is gesitueerd in het Rusland van voor de perestrojka, ergens begin jaren tachtig. De oorlog in Afghanistan is gaande, en elke dag arriveren er vliegtuigen met ‘cargo 200’ – het codewoord voor een lading gesneuvelde Russische militairen....

BB

De universiteitsprofessor Artem (hij doceert atheïsme) wil op bezoek bij zijn moeder, in het fictieve troosteloze industrieplaatsje Leninisk. Onderweg krijgt hij autopech, en zo belandt hij ’s avonds op het erf van een illegale drankstoker, die net bezig is met het reinigen van zijn jachtgeweer. Diens eigenaardige Vietnamese knecht gaat aan de slag met de auto. Artem schuift aan tafel bij de drankhandelaar, in het afgelegen houten huisje. De twee raken verstrikt in een gesprek over het bestaan van God, en de ziel. Tussendoor wordt af en toe alvast een volle maan in beeld gebracht, om aan te geven dat het zo’n nacht is waarin alles kan gebeuren.

Cargo 200 valt niet globaal na te vertellen. Daartoe banjeren er te veel wonderlijke personages in rond, die op onduidelijke manieren met elkaar in verband staan.

Regisseur Balabanov maakte naam met een reeks Russische gangsterfilms, en kent een hang naar absurdisme en grimmig geweld. Cargo 200 is te grillig om in een enkele genre-mal te passen, maar houdt zich keurig aan de regel dat een eerder geïntroduceerd jachtgeweer later in de film af dient te gaan. Eenmaal ontketend, volgt een golf van ranzigheid; gesjouw met een groenuitgeslagen lijk, een verkrachting met een fles, een politieagent die de dochter van de plaatselijke partijbons ontvoert voor de meest nare seks-spelletjes.

In een felrealistische setting zou zoveel smakeloosheid al snel onverteerbaar worden, maar Balabanov presenteert zijn sadistische, in wodka gedrenkte personages als een laatste en groteske vloek op de verziekte nadagen van het communisme. Zo kan het allerergste ook bevrijden. BB

Meer over