In strandstoel voor de arthousefilm

Festival Pluk de Nacht brengt in de buitenlucht onbekende films onder de aandacht. ‘Ik vind hem helemaal niet vaag.’..

Van onze verslaggeefster Bieke van der Mark

Het is de vijfde avond van het Amsterdamse openluchtfilmfestival Pluk de Nacht, en de verwachtingen zijn hooggespannen. De festivalgangers worden getrakteerd op The Death of Mr. Lazarescu, een tweeënhalf uur durende Roemeense film over een zieke bejaarde dronkenlap die wordt gevolgd op zijn nachtelijke zoektocht naar medische hulp. ‘Een meesterwerk’, zegt medeorganisator en oprichter Jurriaan Esmeijer (31), ‘maar geen typische publiekstrekker’.

Maar het zijn juist dit soort integere arthousefilms waarvoor Pluk de Nacht, een gratis festival gerund door cinefiele vrijwilligers, zich inzet. ‘Op de grote festivals in het buitenland zien we de prachtigste films, maar in Nederland halen ze de bioscopen niet,’ zegt Esmeijer. Op ‘Pluk’ ziet de organisatie de kans schoon om ze toch met een groot publiek te delen. Pretentieloos, met pizza en strandstoelen op een mooie locatie in de openlucht: het Stenen Hoofd, een in onbruik geraakte havenpier aan het Amsterdamse IJ. Esmeijer: ‘Je moet dit niet in een zaaltje doen, daar komt alleen een klein groepje hardcore filmkenners op af.’

Ondanks de ogenschijnlijk zware kost die het publiek vanavond krijgt voorgeschoteld, stroomt het terrein in rap tempo vol. De 350 aanwezige strandstoelen worden stuk voor stuk weggegrist en in halve cirkels voor het witte doek in het zand geplant. Veel van de bij elkaar 750 bezoekers gaan voor aanvang van de film eerst op verkenning uit. In een loods vindt een debat plaats over het recente succes van de Roemeense film, en er staan vier kunstcaravans die door jonge kunstenaars zijn omgebouwd tot kijkdozen.

Als de avond valt, de vuurkorven branden, en iedereen een comfortabel plekje heeft gevonden, verschijnen de eerste beelden op het doek. Het programma begint zoals gebruikelijk met een korte film, direct gevolgd door de hoofdfilm. ‘In het begin waren we nog wel eens bang dat mensen er doorheen zouden praten’, fluistert Caspar Sonnen (32) mede-organisator, ‘maar net als in de binnenbioscoop word je bij een goede film vanzelf in het verhaal getrokken.’

Het festival kent deze vierde editie voor het eerst een publieksprijs, de ‘K-Drink Audience Award’. Via een enquête wordt na afloop van de film de mening gepeild. Sonnen: ‘De winnende film krijgt nu alleen een eervolle onderscheiding, maar in de toekomst willen we dat die wordt uitgebracht op dvd of beloond met een bescheiden bioscooprelease. Op die manier kan het festival een vangnet zijn voor films die in het reguliere circuit niet eerder zijn opgepikt, maar dit wel hebben verdiend.’

De film van vanavond wordt bijna onverdeeld goed ontvangen. Slechts een enkeling staat wat verveeld bij de bar. ‘Ik ben wel een filmhuisman, maar dit is mij te gortig’, bromt Douwe van der Meulen (53) die zowat elke avond op Pluk de Nacht aanwezig is. Studente Graca Brohm (23) vindt hem ‘prachtig simpel en echt’ en ‘helemaal niet vaag’. ‘Het heeft iets magisch’, verklaart organisator Sonnen de publieksstroom naar de artistieke film, ‘om in de buitenlucht in samenzijn van zoveel honderden mensen een film tot je te nemen: het is een projectie, in de werkelijkheid.’

Meer over