Opera

In Nederland is er geen opera te zien, gelukkig maakte De Munt in Brussel deze geweldige (en gratis) stream

Sopraan Sally Matthews schittert in deze productie van Norma.

Jenny Camilleri
Sally Matthews en Enea Scala in Norma. Beeld Karl Forster
Sally Matthews en Enea Scala in Norma.Beeld Karl Forster

De titelrol zingen in Vincenzo Bellini’s opera Norma, die voor eeuwig en altijd geassocieerd zal blijven met de legendarische Maria Callas, is voor sopranen als het bedwingen van een hoge, steile berg. Sally Matthews heeft onlangs in De Munt in Brussel deze berg triomfantelijk beklommen. Ze maakte zich de rol van de Gallische druïde geheel eigen, een kolkende vulkaan van tegenstrijdige gevoelens onder een spijkerhard uiterlijk. De stream daarvan is tot 22 januari gratis terug te kijken op de website van De Munt.

‘Ik hou van mijn kinderen, en ik haat ze…’ Bij Matthews is elk woord diepgevoeld. Norma heeft de kuisheidseed gezworen, maar heeft twee kinderen van de Romeinse bevelhebber Pollione, de zelfverzekerde, klaroenachtige tenor Enea Scala. Zij is dus een afvallige én een verrader van haar eigen volk, en dat voor een schoft die haar blijkt te bedonderen met de jongere priesteres Adalgisa, een mooi zingende maar wat eentonig acterende Raffaella Lupinacci.

Als de twee vrouwen ontdekken dat ze liefdesrivalen zijn, zetten ze Pollione buitenspel. Bij een glas witte wijn in een smoezelig café beloven ze elkaar te zullen steunen. Voor regisseur Christophe Coppens geen Keltische rites in maanverlichte bossen, maar hedendaagse industriële ruimtes en besneeuwde weilanden, waar een extremistische, gesloten organisatie haar gewelddadige protestacties beraamt.

De koorleden spelen dit grimmige gezelschap in anonieme, donkere kleding en klinken voortreffelijk, ondanks de coronamondkapjes die ze nog grimmiger doen lijken. Coppens voegt verder weinig specifieke details toe, waardoor de dilemma’s van de personages op de voorgrond blijven.

Hij maakt wel gebruik van de auto als metafoor voor persoonlijke gevoelens die haaks staan op de motieven van de groep, en dus levensgevaarlijk zijn. Auto’s roesten onder het mos of bungelen in de lucht, al dan niet met zangers die er precair op balanceren. Aan het eind dient een auto als brandstapel voor Norma en haar minnaar.

Deze visuele symboliek heeft weinig invloed op het drama, dat voortgedreven wordt door de energie van de solisten en de ritmische veerkracht van het orkest onder leiding van Sesto Quatrini. Jammer dat de houtblazers niet lenig genoeg zijn om recht te doen aan de lyrische schoonheid van de partituur.

Tijdens haar eerste horde, de aria Cast diva, stijgt Matthews secuur en zoetvloeiend naar onbeschutte hoogte. Daarna wordt haar zang alsmaar imposanter en haar vertolking steeds indringender. Omwille van ronde tonen bedekt ze haar medeklinkers, waardoor ze minder Italiaans klinken. Wie hiertegen geen bezwaar heeft zal genieten van haar diepe middenstem, treffende frasering en puike versieringen, maar vooral van haar verscheurde, sympathieke, angstaanjagende, grandioze Norma.

Norma

Opera
★★★★☆
Symfonieorkest en Koor van de Munt o.l.v. Sesto Quatrini. Met o.a. Sally Matthews.
11/1, online vanuit De Munt, Brussel. Terugkijken op demunt.be t/m 22/2.

Meer over