Film

In het betoverende Petite maman zijn fantasie en realisme zo met elkaar verbonden dat niets vreemd lijkt ★★★★☆

Niet vaak werd de band tussen ouders en kinderen zo terloops en toch zo diepgaand onderzocht.

Petite maman Beeld
Petite maman

Het huis van Nelly’s oma ademt vroeger, van het oude behang op de gang tot de nauwelijks veranderde slaapkamer van Nelly’s moeder. Nu ligt de 8-jarige Nelly in het grenenhouten bed waar ooit haar moeder bang was in het donker. Alsof de tijd even terug is gesprongen.

Nelly logeert met haar ouders in oma’s huis omdat het moet worden leeggemaakt. Haar oma is overleden, haar moeder is verdrietig. Wanneer een generatie verdwijnt, staan alle familieverhoudingen even op losse schroeven, de bodem valt eruit.

Toch wordt Petite maman, de nieuwe film van Céline Sciamma, nooit zwaar op de hand. Sciamma, de Franse regisseur en scenarioschrijver van onder meer Tomboy (2011), Girlhood (2014) en Portrait de la jeune fille en feu (2019), is een meester in het voorzichtig verkennen van grootse emoties. In Petite maman wordt ze daarbij geholpen door het nuchtere perspectief van Nelly, een meisje dat de zaken neemt zoals ze komen.

Wanneer Nelly in het bos achter het huis een meisje tegenkomt dat heel erg op haar lijkt, kijkt ze niet raar op. Marion, zoals het meisje heet – net als Nelly’s moeder, die plotseling is weggegaan – zou haar zusje kunnen zijn. Als vanzelfsprekend worden de twee vriendinnen. Al even vanzelfsprekend accepteren ze het feit dat Marion in precies zo’n huis woont als waar Nelly logeert. Nelly trekt een logische conclusie.

Na het hartstochtelijke kostuumdrama Portrait de la jeune fille en feu, dat terecht met prijzen werd overladen, is Petite maman een kleinschaliger film. Onschuldiger ook, omdat er minder op het spel staat voor Nelly. Toch neemt Sciamma haar hoofdpersonen even serieus, en is haar regie net zo gevoelig en trefzeker.

De eenvoud van het verhaal is dan ook bedrieglijk: de band tussen ouders en kinderen werd niet vaak zo terloops en toch zo diepgaand onderzocht. Sciamma weet dat er in gezinnen veel langs elkaar heen wordt geleefd – ieder heeft zijn rol en gaat zijn gang. Zo heeft Nelly wel aangevoeld dat haar moeder iets dwarszat, maar wil ze daar niet te lang over nadenken. Ze bouwt liever een boomhut. Gelukkig heeft haar nieuwe vriendin Marion dezelfde instelling. De twee meisjes verzamelen takken, gaan varen in een bootje, blijven bij elkaar slapen en leren elkaar zo al spelend beter kennen.

Door van Petite maman een tijdreisfilm te maken, hoe simpel van opzet ook, zorgt Sciamma ervoor dat Nelly’s onuitgesproken vragen toch worden beantwoord. Het is een prachtige ingreep die nooit gekunsteld aandoet. Fantasie en realisme verbindt ze zo met elkaar dat niets meer vreemd lijkt, terwijl alles betovert.

Dat de film met zijn bescheiden lengte aandoet als een vingeroefening, is het enige bezwaar: misschien had er nog meer in gezeten. Tegelijk is het vluchtige karakter het sterke punt. Petite maman is een juweeltje van een film, voor iedereen die weleens wenste dat de tijd kon stuiteren.

Petite maman

Drama

★★★★☆

Regie Céline Sciamma.

Met Joséphine Sanz, Gabrielle Sanz, Nina Meurisse, Stéphane Varupenne.

72 min., in 33 zalen.

Meer over