FilmrecensiePolice

In de meeslepende film Police toont regisseur Anne Fontaine vele verschijningsvormen van angst ★★★★☆

Anne Fontaine laat haar acteurs schitteren in haar nieuwste film. Ondanks het niet altijd even sterke scenario behoort het meeslepende en ontroerende Police tot haar beste films.

Beeld Filmstill

De dag begint gespannen voor Virginie (Virginie Efira): haar peuter heeft weer eens gezorgd voor een gebroken nacht, haar man herinnert haar aan een familiebezoek waar ze totaal geen zin in heeft. Haastig vertrekt ze voor een beladen bezoek aan een kliniek, waarover ze niemand iets heeft verteld.

Als dat achter de rug is, kan ze aan het werk. Virginie is politieagent in Parijs. Met haar collega Aristide (Omar Sy) heeft ze al een tijdje een verhouding, die ze eigenlijk moet afbreken om te voorkomen dat het serieus wordt. Op het politiebureau hangt ook mopperaar Erik (Grégory Gadebois) rond, die een tergende ruzie met zijn vrouw heeft gehad. Hij is een alcoholist die zijn dranklust probeert te bezweren door af en toe aan een glas whisky te ruiken.

Virginie, Aristide en Erik belanden samen in een auto, op weg naar de uitgewezen Tadzjiekse vluchteling Tohirov (Payman Maadi), die ze van het asielzoekerscentrum naar het vliegveld moeten brengen. Vier hoofdpersonen, 24 uur, een duidelijk einddoel: Police, naar de gelijknamige roman van Hugo Boris, heeft een strakke en overzichtelijke opzet.

Af en toe breekt regisseur Anne Fontaine uit dat keurslijf. Zo staat ze zichzelf een paar flashbacks toe om het ontstaan van de romance tussen Virginie en Aristide te laten zien. Ook wisselt ze aan het begin van de film een aantal keer van perspectief, waarna dezelfde gebeurtenis nog eens voorbijkomt. Het zijn nuttige ingrepen, die de personages van de nodige achtergrond voorzien. Want ondanks de politie-uniformen is Police geen misdaadfilm of thriller, maar in de eerste plaats een psychologisch drama. Niet alleen Virginie staat voor een paar ingrijpende beslissingen, álle hoofdpersonen beleven een cruciale dag.

Het zijn rollen waarin de acteurs hun tanden kunnen zetten. Efira, een van de opvallendste Franstalige sterren van het moment (volgend jaar te zien in Paul Verhoevens langverwachte Benedetta), is overtuigend als altijd. Ook Gadebois (J’accuse, Le jeu) en de Iraanse acteur Maadi (A Separation, Just 6.5) zijn indrukwekkend. Als rigide agent en vluchteling in doodsnood spelen ze tegenpolen, die toch ook zielsverwanten zijn. Angst kent vele verschijningsvormen, laat Police zien.

Dat Fontaine acteurs kan laten schitteren, heeft ze al vaker bewezen. De productieve Luxemburgse heeft een veelzijdig en wat wisselvallig oeuvre. Ze maakte onder meer de succesvolle biopic Coco avant Chanel (2009), de luchtige komedie Gemma Bovery (2014), het op feiten gebaseerde kloosterdrama Les innocents (2016) en de onevenwichtige literatuurverfilming Marvin ou la belle éducation (2017, naar een boek van Édouard Louis). Het sfeervolle, ontroerende en vaak meeslepende Police behoort tot haar beste films, ondanks een scenario dat niet altijd even geloofwaardig is. Met haar trefzekere regie en haar oog voor menselijke zwakte weet Fontaine de gaten in het verhaal uitstekend te verdoezelen. De acteurs doen de rest.

Police

Drama

★★★★☆

Regie Anne Fontaine.

Met Virginie Efira, Omar Sy, Grégory Gadebois, Payman Maadi.

98 min., in 41 zalen.

Meer over