BoekenBrieven uit Rodez

In de brieven van Artaud lijkt altijd iets bijzonders te gebeuren

null Beeld Helwegen
Beeld Helwegen

De surrealist, vernieuwer en drugsverslaafde Antonin Artaud (1896-1948) zat in de jaren veertig in een inrichting in Zuid-Frankrijk, waar hij 58 elektroshocks kreeg toegediend, die van hem pas echt een wrak zouden maken. In die kommervolle omstandigheden schreef hij de Brieven uit Rodez, gericht aan de Parijse uitgever en vertaler Henri Parisot. Die brieven zijn nu vertaald, en ze zijn opmerkelijk consistent in hun verontwaardiging ‘over een leven dat beheerst wordt door een bende onnozelaars die hun haat voor de poëzie en hun liefde voor burgerlijke bekrompenheid aan allen in deze volledig verburgerlijkte wereld willen opleggen’. Lewis Carroll schreef versjes, het werk ‘van een man die goed at en dat proef je in zijn schrijven’. Nee, dán de hongerlijders en paria’s als Villon, Baudelaire, Poe en Nerval! Soms is Artaud paranoïde, denkt dat iedereen het op hem gemunt heeft, en soms is hij onnavolgbaar, als hij over stront, opium en orgieën orakelt, of wat klanken uitstoot: ‘orka ta kana izera/ kani zera tabitra’. Niet te volgen, maar zelfs dán heb je het gevoel dat er iets bijzonders gebeurt. (Arjan Peters)

Antonin Artaud: Brieven uit Rodez

Uit het Frans vertaald door Jules Dister. Helwegen; € 12,50.

Meer over