In Austin, Texas houdt iedereen van muziek

Het South By South West Festival in Austin, Texas is er voor iedereen die iets doet in de popsector. De twintigste editie ademde een sfeer van saamhorigheid....

Voor Neil Young was het twintigste South By South West Festival eensoort thuiskomst. Het vijf dagen durende evenement in Austin, Texas is inde loop der jaren uitgegroeid tot het belangrijkste trefpunt voor deinternationale popsector. Dat doet Neil Young terugdenken aan deroemruchte jaren zestig toen rock 'n' roll nog niet in handen was van degrootmachten in de popindustrie: 'Ik zie hier alleen maar mensen diegeobsedeerd zijn door muziekmaken.'

Daar werd donderdag bij de officiële opening van SXSW in deconferentiehal hard om geklapt. De zaal puilde uit. Niet alleen metmuzikanten, maar ook met concertboekers, festivalprogrammeurs,journalisten en vertegenwoordigers van vooral kleine onafhankelijkeplatenmaatschappijen (indies) van waar ook ter wereld. Meer dan tienduizendgeregistreerde muziekprofs kende SXSW dit jaar, en ja, Neil Young hadgelijk.

Het festival ademde vooral een sfeer uit van saamhorigheid, SXSW als eenontmoetingsoord voor gelijkgestemden die uit de hele wereld warentoegestroomd om bevestigd te zien wat ze al vermoedden: de popmuziekbevindt zich in een creatieve hoogconjunctuur. Laat de majors (de viergrote platenmaatschappijen) maar klagen over teruglopende omzetten uitplaatverkoop, was het uitgangspunt: aan concerten valt nog genoeg teverdienen. Dus zoeken aankomende bands geen contact met firma's die alleenplaten willen uitbrengen, maar met anderen, die ook meedenkenover hoe eengroep zich live kan promoten in binnen- en buitenland. En dat zijn vooralde indies.

Die waren allemaal in Austin, waar van woensdag tot en met zaterdag optientallen podia van 's middags een uur tot 's nachts twee uur in totaalzo'n veertienhonderd artiesten aantraden, van wie een groot deel uitGroot-Brittannië.

Grootste sensatie was de verschijning van Morrissey, die donderdag eersteen uur lang voor een wederom volle conferentiezaal werd geïnterviewd doorRolling Stone-journalist David Fricke. Daarin onthulde hij onlangs eenaanbod van vijf miljoen dollar te hebben geweigerd om met The Smiths eenfestival-optreden te doen. Op de hoorbare verbazing uit de zaal antwoorddehij met: 'Is that substantial?'

Even goed op dreef was hij tijdens zijn concert die avond dat de aftrapbetekende voor een nieuwe tournee naar aanleiding van zijn volgende weekte verschijnen album Ringleader Of The Tormentors.

De Britten pakten verder uit met de Magic Numbers, Editors, ArcticMonkeys, die heel slim vrijdagnacht op hetzelfde tijdstip elk in een anderezaal stonden geprogrammeerd. Maar de Engelsen leken de aandacht minder naarzich toe te trekken dan vorig jaar.

Daarvoor was het aanbod aan Americana in alle diversiteiten ook tegroot. Kris Kristofferson, was diverse keren te horen met zijn sobereoutlaw country, Hank Williams' kleinzoon Hank III veroorzaakte veelopwinding met zijn opzwepende countrypunk en mooist van alles was misschienwel de over twee dagen uitgesmeerde ode aan New Orleans-muziek. Eddie Boen Allen Toussaint waren er en ook de stokoude gitaarbeulen Classie Balouen Lil' buck Sinegal klonken na een halve eeuw muziekmaken nog even vitaalen authentiek.

Nederlandse bands die de kans kregen in deze inspirerende omgeving tespelen, deden daar in elk geval een onvergetelijke ervaring mee op.

Gem, Blues Brother Castro, Racoon zZz, en The Gathering waren er. Enmet succes. Een Britse impressario toonde zich, na een eerdere kennismakingop Noorderslag, zaterdag in Austin zo enthousiast over Gem dat hij nudefinitief met de groep aan de slag gaat.

Meer over