Impakt: internationaal festival met lokale allure

Impakt professionaliseert. Maar donderdag blijft vooralsnog het informele karakter behouden. Van filmvertoningen komt voorlopig niets – evenmin van eten...

Van onze verslaggeefster Wieteke van Zeil

Wees voorbereid op het onverwachte, is het devies doorgaans op het Impakt Festival in Utrecht. Een jonge-honden-enthousiasme, een soort krakersgevoel en een vrij podium voor diversiteit. Audiovisuele voorstellingen van ervaren regisseurs worden afgewisseld met experimentele frutsels van eindexamenleerlingen. Dat hoort bij Impakt.

Lekker heen en weer lopen van locatie naar locatie, normaal in het kleine theater de Kikker of filmhuis ‘t Hoogt. Een internationaal festival met lokale allure.

Maar dit jaar pakt Impakt het anders aan. Het centrum van het festival ligt in het Utrechtse Centraal Museum, een gebouw als een oude burcht en een cultuurlocatie van topniveau. Het is niet de eerste keer dat Impakt er plaatsvindt – in 2001 en 2003 werd het festival ook georganiseerd in het museum. Maar dit keer is het het startschot van een nieuwe traditie. ‘We willen een vaste locatie, om de herkenbaarheid te vergroten’, zegt festivaldirecteur Arjon Dunnewind.

Het festival heeft het thema The Great Outdoors en moet volgens Dunnewind ‘een ervaring voor alle zintuigen’ worden. Daarvan getuigde vooral de openingsfilm Feed van Kurt Henschläger, waarbij bezoekers in een ruimte vol rook en licht geen hand voor ogen zien en aangewezen zijn op hun tastzin.

Impakt professionaliseert. Maar donderdag blijft vooralsnog het informele karakter behouden. In het Centraal Museum vindt een av-bbq (een audiovisuele barbecue) plaats. In de binnentuin van het oude gebouw lijkt het met de geur van eten, luide muziek en witte tafels wel een boerenbruiloft. Maar van filmvertoningen komt voorlopig niets – evenmin van eten. Een groepje bezoekers beklaagt zich: ‘Eerst bonnen halen, dan op een formulier invullen wat je wilt eten, en na een uur komt een bediende zeggen dat het te druk is om te bestellen.’

Ook elders blijkt het improviserende karakter van Impakt nog niet geheel afgeschud. Een paar mensen staan aarzelend bij de groene caravan op het veld, ‘de verzamelplaats om met de boot mee te gaan’. De boot is van Floating Cinema, een onderdeel dat dit jaar is toegevoegd vanwege het buitenthema van Impakt. Film kijken terwijl je vaart door de grachten. Maar niemand komt de bezoekers bij de caravan halen.

Op het festivalterrein blijkt het publiek tolerant – de sfeer blijft goed, al beginnen de films laat. Tegen de tijd dat het publiek de eindexamenfilm Warped van Chok Wah Man ziet, is het warmgelopen. Er wordt, ondanks Mans verzoek, nog net niet gedanst op de pompende jungle-beat onder zijn film. Maar de swingende objecten in het schokkerig filmpje, van tandenborstels tot hele flatgebouwen, leveren een laaiend applaus op. Het is een mooie opmaat voor de bizarre Rubber Johnny van Chris Cunningham. Terwijl de begeleidende muziek van Aphex Twin de burchtmuren overstijgt, weet het publiek niet of het moet lachen of geschokt moet zijn door het mismaakte mannetje dat losgaat in een donkere kelder. De fysieke ervaring van het multimediale festival begint alvast bewaarheid te worden.

Meer over