Fantasie

Immortals

Immortals wordt voortgestuwd door de vorm

Van Athena tot Zeus, van Theseus tot Phaedra: de namen mogen misschien hetzelfde klinken als die van Griekse goden en helden, maar daar houdt de vergelijking mee op. Zo brutaal als Immortals de mythologie naar Hollywoodwetten herschrijft, zie je het niet vaak: hier beleeft een heilige maagd zelfs gewillig haar eerste keer onder de vaardige handen van Theseus.

Maar goed, dit is dan ook geen film voor puristen, evenmin als de door dezelfde producenten gemaakte 300 dat was. Maar regisseur Tarsem Singh (The Cell, The Fall) maakt van Immortals een nog verwarrender ervaring. Caravaggio ontmoet Fight Club, noemt Singh het zelf.

Immortals wordt voortgestuwd door de vorm. En al spreekt er een wreedheid uit die verwerpelijk zou moeten zijn, al komen de karakters geen seconde tot leven en al is de plot even onzinnig als simpel en voorspelbaar, door de wellustige vormgeving is het een film die tegen wil en dank toch weet te hypnotiseren.

Meer over