IJs & vis te kort of veel te vol

Coproductie van Firma Mes en het Nationale Toneel laat emotie en spanning snel wegsijpelen. De slotscène van dit 'ervaringstheater' is mooi, maar komt te laat.

null Beeld null

Firma Mes maakt al zes jaar actueel en een beetje tegendraads theater in Den Haag. Een samenwerking met het Haagse instituut dat Nationale Toneel heet, ligt dan voor de hand. Die is er nu: IJs & Vis, een locatievoorstelling in een oud, leeg kantoorpand. Maar of dit huwelijk gelukkig is, valt te bezien. Op de, naar maatstaven van Firma Mes, megaproductie valt nogal wat aan te merken.

Zo is deze veel te kort of veel te vol, dat hangt af van hoe je het bekijkt. In anderhalf uur krijgt het publiek te maken met elf acteurs, vier dansers, een gebouw waarin je zelf je weg moet zoeken en niet één, maar twee verhalen. IJs & vis is gebaseerd op Shakespeares Romeo en Julia. Daardoorheen geweven zit een verhaal over twee bestaande, rivaliserende Haagse ondernemersfamilies. De Italiaanse familie Talamini van IJssalon Florencia en de Nederlandse familie Simonis, met hun viswinkel. Een keuze met veel mogelijkheden. Italiaanse passie komt tegenover Hollandse nuchterheid te staan als de jonge Giulietta en Danny verliefd op elkaar worden. Daarnaast is er nog iets met een gemeenteambtenaar, een priester en een motorongeluk, maar hoe dat allemaal in het verhaal past, blijft een mysterie.

IJs & vis
TheaterIJs en vis door Firma Mes, Korzo en Nationale Toneel
Regie: Thomas Schoots
Op locatie: Binckhorstlaan 135, Den Haag;
Daar t/m 15/10

Het grootste probleem is dat de makers, onder aanvoering van regisseur Thomas Schoots, kozen voor een vorm van 'ervaringstheater'. Het publiek dwaalt in groepen door het pand en mag deels zelf bepalen wanneer het in de mooi ingerichte kamertjes kijkt. Het krijgt de verhalen in willekeurige, onbegrijpelijke flarden mee. Emotie en spanning sijpelen al gauw weg, wat overblijft is goedkope verwondering over de techniek en logistiek van de onderneming.

Totdat de warme, mooie slotscène opeens laat zien hoe de rest van de avond had kunnen zijn. Voor een publiek dat alsnog heeft plaatsgenomen op een reguliere tribune spelen Betty Schuurman en Jaap Spijkers, respectievelijk de mater en pater familias van de Talamini's en de Simonisjes, een moment vol liefde, heimwee en wanhoop. Prachtig, maar te laat.

Meer over