Ierland vreest Songfestival te winnen

Ierland huivert. De Ierse vertegenwoordiger op het Eurovisie Songfestival 1997, Marc Roberts, staat hoog genoteerd bij de bookmakers. Samen met Katrina and The Waves uit Engeland en Jalisse uit Italië is Roberts bij de goklustigen favoriet voor de overwinning....

Van onze verslaggever

Ronald Ockhuysen

DUBLIN

De hoge notering doet de Ieren met vrees uitkijken naar vanavond, wanneer in het Point Theatre de 42ste editie van het Songfestival wordt gehouden. De Ieren wonnen de afgelopen vijf jaar vier keer, met als gevolg dat de RTE, de Ierse publieke omroep, sinds 1993 viermaal met de organisatie van het festival werd belast.

Indien Marc Roberts met Mysterious Woman de jury's van de 25 deelnemende landen weet te verleiden, ontstaat er een ongewone situatie. De onlangs aangetreden directeur van RTE, Bob Collins, liet vrijdag weten een overwinning van Ierland geen vanzelfsprekende reden te vinden om het volgende festival opnieuw te organiseren. 'We zullen in elk geval niet, zoals in voorgaande jaren, meteen de beslissing nemen de klus te klaren. Daarover moet eerst maar eens goed vergaderd worden.'

Het Songfestival drukt zwaar op de jaarlijkse begroting van de RTE. De productiekosten, zeven miljoen gulden, worden betaald door de European Broadcasting Union (EBU), sponsors én de omroeporganisatie van het gastland, die dit jaar ruim drie miljoen gulden moet inbrengen. Dat bedrag wordt onttrokken aan het geld dat de RTE reserveert voor cultuur op televisie. Met als gevolg dat de lerse televisiekijker het komende jaar, net als in het afgelopen jaar, verstoken zal blijven van nieuw drama van eigen bodem.

De Ierse minister van Cultuur, Michael D. Higgings, sprak tijdens de informele openingsbijeenkomst van het festival, in het Dublin Castle, zijn zorgen uit over de gevolgen van de Ierse suprematie tijdens de laatste festivals. Hij zei het niet redelijk te vinden dat één land de lasten moet dragen voor wat te boek staat als een Europees feest.

Die opvatting heerst ook onder de bevolking van Dublin. De Dubliners geven, op straat, in pubs en zelfs in het Point Theatre, ronduit toe niet meer warm te lopen voor het Eurovisie Songfestival.

De smaak van overwinning is alleen zoet, zo luidt de algemene opinie, als er jaren niets is gewonnen. ls het trouwens niet gewoon leuker, vragen de Ieren zich hardop af, als de Europese Zingwedstrijd elk jaar vanuit een ander Europees land de lucht ingaat?

Daar komt bij dat de Dubliner zich door de invasie van artiesten, omroepmensen en journalisten een vreemde in zijn eigen woonplaats waant. Automobilisten klagen over de verkeerschaos in het centrum van de stad, die ontstaat doordat bussen met Songfestival-gasten, begeleid door motoragenten, overal voorrang krijgen. Jonge Dubliners, voor wie het festival niet meer is dan een uit de hand gelopen braderie, zien met lede ogen hoe hun stamcafés volstromen met uitgelaten festivalgangers.

Het verhaal dat de organisatie van het Songfestival het gastland tien miljoen gulden oplevert - geld dat festivalbezoekers uitgeven aan hotelkosten, eten, drinken en vervoer - maakt op de Dubliner geen indruk meer.

De stamgasten van de cafés Lower Deck, Monaghan's en The Red Cow Inn zijn het roerend met elkaar eens: Ierland had er verstandig aan gedaan een afgrijselijk lied in te zenden.

Meer over