Boeken

Hunter Biden beschrijft tot in detail hoe hij zichzelf te gronde richtte ★★☆☆☆

Hunter Biden, de zoon van, schrijft openhartig over zijn crackverslaving en zijn overleden broer. Zijn boek is een curieuze mengeling van een heiligenleven, een biecht en een niet al te geslaagde poging zichzelf vrij te pleiten.

Hunter Biden  Beeld Anthony Tran
Hunter BidenBeeld Anthony Tran

Het eerste beeld dat Hunter Biden, de zoon van president Biden, zich herinnert is tevens het belangrijkste moment uit zijn leven. Hij is 3 jaar en zit met zijn broer Beau (4) op de achterbank van de auto, als ze door een vrachtwagen worden aangereden. Zijn 2-jarige zusje en zijn moeder zijn vrijwel op slag dood en als Hunter de volgende ochtend in het ziekenhuis ontwaakt, ligt Beau op het bed naast hem en zegt: ‘Ik houd van je.’

Het is het begin van een diepe band tussen de twee broers, die uiteindelijk een heel andere levensweg kiezen. Terwijl Beau het tot openbaar aanklager van de staat Delaware schopt, raakt Hunter de weg kwijt en richt hij zichzelf te gronde met drank, cocaïne en crack.

Hunters problemen met drank en drugs beginnen al voor hij carrière maakt in het zakenleven, maar als Beau in 2015 aan een hersentumor overlijdt, gooit hij alle remmen los. In Al het moois – een verwijzing naar de plannen die Beau en hij hadden als deze beter zou worden – beschrijft hij hoe hij er uiteindelijk bovenop kwam.

Diepe bewondering

Het boek is een curieuze mengeling van een heiligenleven, een biecht en een poging zich vrij te pleiten. Het hele boek is doordrongen van een diepe bewondering voor zijn broer, die van de drank en de drugs afbleef, zijn eigen boontjes dopte en een liefdevol gezinsleven leidde. Het boek eindigt met een brief aan zijn alter ego dat het roer wel recht wist te houden.

Soms gaat het verlangen zijn plaats in te nemen griezelig ver. Na de dood van Beau bedriegt Hunter zijn vrouw door een relatie te beginnen met Beaus weduwe Hallie. Als dat uitlekt naar de media weet hij zijn vader, op dat moment vicepresident, ertoe te bewegen er in het openbaar zijn zegen aan te geven. Maar hun relatie – volgens hem een poging van beiden om Beau ‘weer tot leven te wekken’ – doet zijn leven nog verder uiteenspatten.

Al kort nadat Hunter zijn eigen advocatenkantoor heeft geopend, begint zijn leven een aaneenschakeling te worden van perioden van buitensporig drank- en drugsgebruik, afgewisseld door behandelingen voor zijn verslaving. Alles probeert hij: van AA-bijeenkomsten en kuren in peperdure wellnesscentra in de woestijn tot een behandeling met ketamine.

Lange tijd weet hij zijn drankgebruik – minstens één fles wodka per dag – met zijn werk te combineren. Zelfs op het moment dat hij om het halfuur behoefte heeft aan een hit crack, handhaaft hij zich nog als hoofd van de Amerikaanse afdeling van het Wereldvoedselprogramma, maar uiteindelijk eindigt hij in de onderbuik van de samenleving. In ongure buurten gaat hij op jacht naar dealers die hem aan crack kunnen helpen, maar hem meestal belazeren.

In Washington betrekt hij zijn crack bij een verslaafde vrouw. Zij leert hem dat het geen zin heeft om iemands schoen achter te houden om er zeker van te zijn dat hij terugkomt met de crack waarvoor je hem 100 dollar hebt meegegeven. Die truc kennen ze: daarvoor hebben ze reserveschoenen. De vrouw trekt zelfs een tijdlang bij hem in, zodat hij verzekerd is van een constante stroom crack, die ze samen gebruiken.

Op de vlucht voor zijn vader en zijn dochters, die hem weer een afkicktherapie proberen op te dringen, komt hij terecht in Los Angeles, waar hij alle remmen losgooit. Maandenlang logeert hij in hotelkamers van 300 tot 400 dollar, omringd door een eindeloze stroom dealers, verslaafden en hoeren, die zijn creditkaarten gebruiken en de ene na de andere iPad van hem stelen.

Uiteindelijk wordt hij gered door Melissa, een vrouw die hij via andere hotelgasten ontmoet. Na een week zijn ze getrouwd en begint hij op te krabbelen uit de puinhoop die hij van zijn leven heeft gemaakt.

Lucratief baantje

Hunter Bidens biecht over zijn leven als crackverslaafde is het openhartigste deel van zijn boek. Minder overtuigend klinken zijn pogingen zich vrij te pleiten van de beschuldiging dat hij ook misbruik maakte van iets anders, namelijk de positie van zijn vader.

Tijdens de verkiezingscampagne gebruikte Trump Hunters uiterst lucratieve baantje als lid van de raad van bestuur van het Oekraïense olieconcern Burisma om zijn politieke rivaal Joe Biden zwart te maken. Inderdaad zijn er nooit bewijzen van corruptie gevonden, maar in zijn boek doet Hunter het voorkomen of zijn werk voor Burisma een soort verzetsdaad was tegen de pogingen van president Poetin om het bedrijf eronder te krijgen. ‘Dat er een Biden in de raad van bestuur van Burisma zat was een luid en duidelijk ‘fuck you’ aan het adres van Poetin’, schrijft hij.

Hunter nam de baan naar zijn zeggen ook aan omdat de 80 duizend dollar die hij per maand toucheerde, hem in staat stelden meer tijd aan zijn doodzieke broer Beau te besteden. Maar hij geeft geen antwoord op de vraag hoe nuttig hij was voor het bedrijf, dat voornamelijk zijn uitspattingen als drugsverslaafde financierde.

null Beeld Hollands Diep
Beeld Hollands Diep

Hunter Biden: Al het moois. Uit het Engels vertaald door Frans Reusink. Hollands Diep; 256 pagina’s; € 21,99.

Meer over