Hollandmädel weten wat de massa wil

'Als ze in de concentratiekampen walkmans hadden gehad, zouden ze er niet zo chagrijnig hebben rondgelopen.' Deze grap maakte Ischa Meijer in 1983 toen hij als 'Izzy M, der sympathische Jude' in Berlijn op het podium stond....

Dit memorabele optreden wordt niet genoemd in Laß dich überraschen(een zin uit een bekend liedje van Rudi Carrell), een overzicht vanactiviteiten van Nederlandse amusementsartiesten in Duitsland. Dat heeftniets met het beperkte aantal optredens van Meijer te maken, wantNederlandse eendagsvliegen in Duitsland als Don Quishocking, Freek de Jongeen Purper (Puper genoemd) komen wel aan bod. Met de ruim dertig pagina'sbijlagen - discografie, noteringen op de hitlijsten en filmtitels - maakthet overzicht een meer dan degelijke indruk. Misschien was Meijer eenbeetje té verrassend.

Toch is verrassing het sleutelwoord bij de verklaringen van het succesvan televisieartiesten als Lou van Burg en Rudi Carrell, en theater- enplatenartiesten als Herman van Veen, André Rieu, Mini & Maxi, Heintje,de Sissies (Gerrie en Dorine van der Klei), Hans Liberg en Vader Abraham,die 3,5 miljoen platen met zijn Smurfen (Schlümpfen) heeft verkocht. HetDuitse platenlabel Bear Family Records heeft zelfs een aparte afdelingHollandmädel, met Corry Brokken, Greetje Kauffeld en Mieke Telkamp.

Spontaan, losbandig, vrolijk en creatief zijn de eigenschappen die deNederlanders worden toegedicht, en die de deur naar de Duitse markt hebbengeopend. Daarachter zit een vrijere opvoeding en een losser schoolsysteemdan bij de Duitsers, die daar stiekem bewondering voor hebben. Volgens Johnde Mol, die samen met Joop van den Ende een niet onaanzienlijk deel van hetDuitse televisieamusement levert, is het iets minder romantisch: deNederlanders hebben een scherp inzicht in de wensen van de massa.

De peetvader van de Nederlandse veroveraars van het Oosten, en ook demeest controversiële, is zonder twijfel de inmiddels 102-jarige Johan(nes)Heesters. De eerste 35 bladzijden van het boek zijn voor de zanger die in1934 bij de Weense Volksopera begon om al snel een van de steunpilaren teworden van de gelijkgeschakelde Duitse operette- en filmindustrie.

Ofschoon Herman van Veen en Robert Long wat meer de diepte ingingen enook het werk van actrice Cox Habbema in de DDR aan de orde komt, maaktSchiwek duidelijk dat de Nederlanders vooral verstrooiing brengen. Eenlezer in het tijdschrift Express schreef al in 1970 dat als Heintje en RudiCarrell naar Nederland teruggaan, Duitsland daar geestelijk niet armer vanwordt.

Patrick van den Hanenberg

Meer over