reconstructie

Hoe kon de NPO de plank zo misslaan met de spelshow Showcolade?

null Beeld Eline van Strien
Beeld Eline van Strien

Over het amusementsprogramma waarin elk decorstuk van chocola kon zijn is het laatste (spottende) woord nog altijd niet gezegd.

Presentator Edsilia Rombley legt het zondag 25 april nog maar een keer vrolijk lachend uit, aan het begin van de tweede aflevering van Showcolade: ‘Het draait hier in de chocoladefabriek maar om één ding: is een voorwerp van chocolade of niet?’

In de spelshow van Omroep Max op NPO 1 komen een vrouw en twee mannen in beeld. Het zijn patissiers. Ze zijn wéken bezig geweest om dagelijkse dingen na te maken in chocola, vertelt Rombley. ‘En die zijn zó goed dat ze niet van echt te onderscheiden zijn.’ Er zit maar één ding op: ‘De enige manier om erachter te komen is door je tanden erin te zetten’.

De teamcaptains ‘die ons door chocoladeland gaan leiden’ zijn twee cabaretiers, Remco Veldhuis en Richard Kemper. Ze blijven dicht op het thema zitten. Veldhuis introduceert de twee leden uit zijn panel, zangeres Lakshmi en journalist Marije Knevel, respectievelijk als ‘98 procent puur, gevuld met Spaanse peper’ en als ‘melkchocolade met perzikjam en alles wat zoet en lief is’.

Actrice en jazz-zangeres Joke Bruijs zit in het team van Kemper, samen met presentator Anita Witzier. Op een lopende band passeren vier voorwerpen: een waterkoker, een broodplank, een zoutvat (zo eentje die ze in een snackbar gebruiken) en een pepermolen.

Bruijs kiest de pepermolen, bijt er in en begint te juichen, terwijl de muziek aanzwelt: de nauwelijks van echt te onderscheiden pepermolen is inderdaad van chocola, Bruijs heeft een punt.

Showcolade, door Omroep Max aangekondigd als een ‘nieuw familieprogramma’, wordt in het voorjaar zes keer uitgezonden, primetime op zondagavond. Vanaf de eerste uitzending is de kritiek vernietigend. Showcolade is al snel veel meer dan een mislukt amusementsprogramma. De show wordt een symbool voor het vermeende verval van de publieke omroep en voor de adoratie in Hilversum van bekende Nederlanders, helemaal als de NPO begin mei bekendmaakt dat in het kader van vernieuwing enkele vermaarde programma’s, waaronder Andere tijden (NTR/VPRO), minder uitzendingen mogen gaan maken.

Het ongenoegen balt zich samen in een opmerking van Antoinette Hertsenberg, het gezicht van Radar, dat eerder al terugging van 38 naar 24 afleveringen per seizoen. In het Algemeen Dagblad zegt ze: ‘Wanneer de journalistiek onder druk staat, is het moeilijk om te zien dat er kostbare zendtijd naar een programma gaat waar een paneltje van bekende Nederlanders in chocola staat te happen.’

Tv-recensent Maaike Bos legt in Trouw meteen na de eerste uitzending op 18 april de link tussen Showcolade en de uitholling van andere tv-programma’s: ‘Daar gaat na bezuinigingen op Andere tijden, Tegenlicht en Argos dan ons belastinggeld naartoe; naar die verkeerde beet in rubber of hout.’

Ook refereert ze aan een heikel thema waarover al jarenlang verhit wordt gediscussieerd, tot in de Tweede Kamer aan toe: de publieke omroep als brenger van amusement voor een groot publiek. Bos concludeert bozig dat de NPO een ‘onbegrijpelijke afslag naar amusement zonder meerwaarde’ heeft genomen.

In de Volkskrant kiest Frank Heinen mistroostig voor ironie, in een gedegen analyse van het programma. ‘De belangrijkste conclusie van de show is, naast dat je Bekende Mensen tegen vergoeding een fietsband in hun mond kunt laten proppen, dat alles chocola kan zijn.’

De toon is gezet, het oordeel is geveld, óók op Twitter waar talloze kijkers blijk geven van hun verbazing, ontzetting en, soms, woede. Hoe bestaat het dat de publieke omroep de plank zó kan misslaan met een amusementsprogramma?

null Beeld Eline van Strien
Beeld Eline van Strien

Anderhalf jaar eerder, op 1 november 2019, heeft Remco van Westerloo, de netmanager van NPO 1, in zijn kantoor op het Mediapark in Hilversum bezoek gehad van Iris van Smeehuijzen, Maarten van Dijk en Dan Blazer van televisieproductiebedrijf BlazHoffski. Van Westerloo was eerder programmadirecteur van onder meer Net 5, Talpa en SBS 6. Als BlazHoffski langskomt, is hij pas drie maanden in dienst bij de NPO.

Het productiebedrijf heeft een goede reputatie, als maker van onder meer Keuringsdienst van waarde, Verborgen verleden, Toren C en Hello Goodbye. Deze keer heeft BlazHoffski een pitch voorbereid voor een spelshow die is gebaseerd op een Japans tv-programma, Sokkuri Sweets, een kijkcijferhit van de zender Nippon TV. De aanzet ervoor is gegeven door de tv-tak van Warner Bros, het Amerikaanse bedrijf dat sinds 2011 een meerderheidsbelang heeft in producent BlazHoffski. Sokkuri Sweets is volgens Warner Bros. een ‘malle en razend populaire spelshow’ waarin bekende mensen moeten raden of een voorwerp van chocola is of niet. Sokkuri betekent ‘evenbeeld’ in het Japans.

BlazHoffski heeft er werk van gemaakt, zo blijkt. Van Westerloo, nu: ‘De pitch was buitengewoon leuk en bijzonder. Er kwamen allemaal voorwerpen op tafel, echte en van chocolade, en ik stonk er meerdere keren in. Ik kon het onderscheid niet maken, terwijl ik er toch met mijn neus bovenop zat.’ Een van de voorwerpen was een waterpomptang, herinnert hij zich.

‘Als je een programmavoorstel aanhoort, moet je altijd je fantasie op hol laten slaan. Qua decor had ik meteen Sjakie en de chocoladefabriek in mijn hoofd, de film naar het boek van Roald Dahl. Als dat wordt gecombineerd met de juiste bezetting, vallen de dingen voor je gevoel al snel op hun plek. Ik vond het de moeite waard om het verder te onderzoeken.’

Als kandidaat om Showcolade uit te zenden denkt Van Westerloo aan Avrotros. De omroep twijfelt en trekt zich terug. Een veeg teken, wellicht, maar volgens Van Westerloo hoeft zo’n afwijzing niets te betekenen. ‘Er kunnen voor een omroep veel overwegingen zijn om een programmavoorstel af te slaan. Past het bij ons? Hebben we er een geschikte presentator voor? Geloven we erin? Nu zullen ze bij Avrotros ongetwijfeld zeggen dat ze onmiddellijk zagen dat het met dit programma nooit iets zou gaan worden, maar in die fase kon je dat niet concluderen.’

De tweede omroep toont wel interesse. Van Westerloo: ‘Ik heb het project bij Max neergelegd met de mededeling dat dit of het gekste en geniaalste idee ooit was, of helemaal niks. Als jullie erin geloven praten we verder, zei ik, en Max geloofde erin.’

Hij had zelf twijfels. ‘Misschien doe ik de geschiedenis hiermee geweld aan, maar ik vroeg me wel af of we hier in Nederland gek genoeg voor zijn. Die Japanse filmpjes vond ik bijzonder geestig, maar redelijk over de top. Dat kwam ook door de deelnemers en de presentatoren, die maakten er echt een feestje van. Hoe zou het worden vertaald naar de Nederlandse omgeving en cultuur?’

Zijn voorzichtige conclusie: ‘Dankzij het raamwerk van het spelletje was er een kans dat het goed zou vallen. Het format was misschien eendimensionaal, maar het bood genoeg houvast.’

Jan Slagter, oprichter en directeur van Omroep Max, dacht er hetzelfde over toen hij samen met hoofd televisie Nicolette de Wolf een regulier overleg had bij de NPO. Behalve Van Westerloo was ook Jürgen de Vogel aanwezig, hoofd programmering van NPO 1 en de beheerder van het budget. Ze keken naar een aflevering van Sokkuri Sweets.

Slagter: ‘Japanse tv is natuurlijk totaal anders dan Nederlandse tv, maar het leidde bij ons tot veel hilariteit en het zag er goed uit. We hebben niet meteen ‘ja’ gezegd, maar er later nog eens goed naar gekeken. En we zijn in gesprek gegaan met de producent.’

Het vertrouwen in BlazHoffski is groot, onder meer dankzij een succesvol gezamenlijk project, Het geheime dagboek van Hendrik Groen. De invulling van het format verliep vlot, zegt Slagter. De omroep sprak met de producent over onder meer de teamcaptains, de presentator en de patissiers, ‘en niet te vergeten over de kosten’.

Als eindredacteur schakelt BlazHoffski Asjha van den Akker in, een veteraan in het métier met een lange staat van dienst. Edsilia Rombley, oorspronkelijk zangeres, wordt als presentator het gezicht van de show.

Slagter: ‘Eerst kijken we naar onze eigen presentatoren, de mensen die bij ons in dienst zijn. We hadden het aan Sybrand Niessen kunnen vragen, maar zijn agenda zat al helemaal vol. Daarna stel je een lijstje op en ga je strepen. En bellen. Uiteindelijk kwam Edsilia eruit rollen.’

De NPO had, toen de opnamen eenmaal waren begonnen, nauwelijks nog bemoeienis met het programma. Slagter: ‘De NPO vraagt af en toe hoe het gaat, meer niet.’ Van Westerloo: ‘Ik krijg regelmatig verslagen. Maar op het moment dat wij groen licht geven, is de omroep inhoudelijk eindverantwoordelijk.’ Slagter: ‘Er is altijd iemand van ons aanwezig bij de opnamen, maar in dat stadium kun je hooguit in de montage nog wat dingen veranderen, niets essentieels.’

Vanaf links: Richard Kemper, Edsilia Rombley en Remco Veldhuis. Beeld
Vanaf links: Richard Kemper, Edsilia Rombley en Remco Veldhuis.

De opnamen voor de tweede aflevering van Showcolade vonden plaats op 11 maart, in de studio van Mediahaven in Amsterdam. Joke Bruijs kijkt er met groot genoegen op terug. ‘Het was héél leuk om te doen en ik vond het fijn om Edsilia weer eens te zien.’

Gewoonlijk legt Bruijs dit soort uitnodigingen naast zich neer, maar voor Showcolade maakte ze een uitzondering: ‘Dat kwam door corona. Ik had eindelijk weer eens wat te doen. En het werd goed betaald, dat ook, ik kreeg er 1.000 euro voor.’

Vanwege de coronarestricties moest ze zelf haar make-up verzorgen. Iedereen werd getest op het virus. Bruijs was er om 12 uur en om 5 uur ’s middags vertrok ze weer uit Amsterdam. ‘Beet ik in een pepermolen? Dat zou best kunnen, dat weet ik niet eens meer.’

Zes weken later zien 625 duizend kijkers hoe het team van captain Richard Kemper wordt geklopt door de ploeg van Remco Veldhuis. Het zijn er bijna 300 duizend minder dan een week eerder, bij de eerste aflevering.

Showcolade krijgt het in de media en daarbuiten zwaar te verduren. Het programma wordt overladen met hoon, ook in eigen huis. In hun populaire zaterdagavondshow Even tot hier op NPO 1 maken Jeroen Woe en Niels van der Laan op 1 mei doorlopend gehakt van Showcolade.

Nadat Woe heeft gemeld dat het RIVM de vaccinatiecijfers heeft moeten bijstellen, zegt Van der Laan: ‘Een nóg stommere programmeerfout dan het programmeren van Showcolade op zondagavond om half 9 op NPO 1.’ Woe: ‘Dan kun je echt niet programmeren.’ Later blijkt een muziekinstrument van chocola te zijn en een reep een muziekinstrument.

De kijkcijfers dalen snel, van 900 duizend naar 625 duizend naar 538 duizend. Voor extra commotie zorgt een toevalligheid: de veranderingen in de programmering die door de NPO worden aangekondigd. De reguliere uitzendingen van Andere tijden zullen worden geschrapt. Het goed bekeken consumentenprogramma Radar is gevraagd om het programma te vernieuwen om een jonger publiek te trekken.

Op talloze plekken in de media wordt een link gelegd met Showcolade, niet alleen door Radar-presentator Antoinette Hertsenberg. Na drie afleveringen trekt ook Jan Slagter zijn conclusies, in het radioprogramma Spraakmakers op NPO 1. Het format is te mager, zegt hij, en het programma past niet bij Max. Hij vertelt ook dat Showcolade het laagst scorende programma is onder kijkers van 50 jaar en ouder in de 15-jarige geschiedenis van Omroep Max.

Maanden later kan Slagter zijn ergernis over de extra lading in de commentaren nauwelijks verbergen. ‘Wij werden een speelbal in een discussie waar we niks mee te maken hadden. Het ging ineens over Andere tijden en Radar en weet ik het wat. Dit was buiten proportie. Buiten proportie. Het leek erop dat Showcolade werd gebruikt om rekeningen te vereffenen en standpunten kenbaar te maken.

‘De redenering was: de NPO schrapt in programma’s als Andere tijden en Radar, en we krijgen er dit soort programma’s voor in de plaats. Dat ging veel te ver. Het ontbrak er nog maar aan dat er Kamervragen over werden gesteld.’

Ook Maarten van Dijk van producent BlazHoffski zit de extra lading die het debat kreeg dwars. ‘Wij balen er onwijs van dat het programma een soort speelbal is geworden in een grotere discussie. Die discussie is relevant, maar daardoor is het programma jammer genoeg niet echt op de eigen merites beoordeeld.’

Remco van Westerloo, de netmanager van NPO 1, gebruikt het woord ‘hetze’. Er is geen enkel verband tussen een amusementsprogramma op NPO 1 en een andere opzet van programma’s als Radar en Andere tijden, zegt hij. ‘Vanuit mijn positie heb ik de rust proberen te bewaren. Ik vond Showcolade geen goed programma, begrijp me niet verkeerd. Achteraf kun je zeggen dat het spelletje te plat was, te simpel. Het geheel was niet grappig genoeg. Het panel had de pech dat er door corona geen kolkende studio was, met vijfhonderd man publiek. Dan was de sfeer heel anders geweest. Hoe dan ook: een hoop kijkers vonden het best aardig. Er werd goed naar gekeken. Ook in de groep 20-49 jaar, die voor ons moeilijk te bereiken is.

‘Er ontstond een gek beeld in de publiciteit. Bij ons was er tevredenheid over een hoge score in een doelgroep die wij moeilijk bereiken, maar tegelijkertijd werd vastgesteld dat het een absolute flop was. Dan ontstaat er natuurlijk spanning.’

Slagter: ‘De kritiek ging veel te ver. Jongens, oké, er is een programma op televisie geweest dat het niet heel goed heeft gedaan. Dat gebeurt soms. Er keken gemiddeld 500 duizend mensen naar. Sommige omroepen zouden in hun handjes knijpen met zo veel kijkers.

Showcolade was één amusementsprogramma in het totale aanbod van de publieke omroep. Ongeveer 4 procent van het budget van de NPO gaat naar amusementsprogramma’s. Waar hebben we het over? Er staat in de krant ook weleens een artikel dat niet helemaal uit de verf is gekomen. En dan wordt er achteraf waarschijnlijk hetzelfde gezegd als wat wij zeiden: het had anders gemoeten, het had beter gekund.’

Eindredacteur Van den Akker laat weten dat ze ‘met ongelooflijk veel plezier’ aan het programma heeft gewerkt, maar niet de behoefte voelt mee te werken aan een reconstructie.

De teamcaptains Remco Veldhuis en Richard Kemper zeggen iets vergelijkbaars. Zij zagen in Showcolade vooral een welkom uitstapje in tijden van gesloten theaters en waren direct onder de indruk van het vakmanschap van de patissiers. Veldhuis: ‘Dat het programma werd meegezogen in een discussie over het verdwijnen van het ook door ons geliefde Andere tijden op NPO 2 was begrijpelijk, maar je hoeft geen mediadeskundige te zijn om te snappen dat dat feitelijk niks met elkaar te maken had.’

Maar waarom raakte uitgerekend Showcolade dan zo’n gevoelige snaar bij mensen? ‘Nou, bij ménsen’, relativeert Van Westerloo, ‘bij de media, zou ik zeggen. Dat heeft te maken met een eeuwenoude traditie: dedain voor amusement in bepaalde kringen. En de overtuiging bij het weldenkende deel der natie dat de publieke omroep er alleen maar is voor hun soort mensen. Dat bestrijd ik. Iedereen betaalt mee aan de publieke omroep. Het is onze taak om een zo breed mogelijk publiek te bereiken.’

De vraag is steeds hoe amusement bij de NPO zich onderscheidt van het commerciële aanbod. In publiekeomroeptaal: wat is de toegevoegde waarde?

‘Amusement is best een ongrijpbare term’, zegt Maarten van Dijk van BlazHoffski, die als voorbeeld het Avrotros-programma Dit was het nieuws aanhaalt. ‘Veel mensen zullen dat typisch publiekeomroepamusement noemen, terwijl het ook een tijdje succesvol is uitgezonden bij de commerciëlen.’

Hij vindt het zelf ook een interessante vraag: als een commerciële omroep een amusementsprogramma ook zou kunnen uitzenden, hoort het dan nog thuis bij de publieke omroep? ‘Mijn persoonlijke opvatting is: ja, zolang het goed en met passie wordt gemaakt.’ Ook het format van Showcolade leek Van Dijk geschikt voor zowel een commerciële als een publieke zender, ‘afhankelijk van hoe je het accent legt’. Toch bood BlazHoffski het programma bewust eerst aan bij netmanager Van Westerloo, in de wetenschap dat die op zoek was naar een nieuwe amusementsshow voor de hele familie.

De ‘toegevoegde waarde’ zou ’m zitten in wat Van Dijk ‘het ambachtelijke deel’ van het programma noemt: een prominente plek voor de drie patissiers in de studio en het vieren van hun ambacht met filmpjes over hun maakproces, ‘de ziel, zaligheid en creativiteit waarmee zij de prachtigste dingen maken’. De panelshow met bekende Nederlanders moest ‘de vertaalslag naar een breed publiek’ maken. ‘In onze optiek hadden wij daarin een juiste mix gevonden’, aldus Van Dijk. ’We waren blij met het resultaat. Maar de kijker heeft altijd gelijk.’

Met de kennis van nu, zegt hij, had het accent misschien nog meer op het ambacht moeten liggen, en minder op entertainment. ‘We hadden de panels bijvoorbeeld uit twee in plaats van drie leden kunnen laten bestaan, om zo de patissiers meer ruimte te geven.’

Presentator Edsilia Rombley Beeld
Presentator Edsilia Rombley

Patissier Robin Hoedjes kijkt vooral met positieve gevoelens terug op zijn deelname aan Showcolade. Een paar jaar geleden werd hij benaderd door BlazHoffski, dat in de researchfase van het programma informatie bij hem inwon over de chocolademogelijkheden. Wat is het niveau dat Nederlandse chocolatiers aankunnen? Kun je in een uur tijd een salontafel van chocolade maken?

Nee, dat kan niet, was de reactie van Hoedjes. Maar dat kon volgens hem juist interessant zijn voor de kijkers.

Hoedjes, chef patissier bij patisserie Huize van Wely: ‘Met zo’n salontafel ben ik uren, dagen bezig. De tijd gaat niet alleen in het maken zitten, maar ook in het bedenken, het testen, het perfectioneren. Je moet chocolade smelten, op temperatuur laten komen, zestien uur laten uitharden. En dan lukt het toch niet en moet je weer opnieuw beginnen. Hoe mooi is het als je op tv kunt laten zien hoeveel tijd, aandacht en ambacht er in dat vakmanschap gaat zitten?’

Van elk object maakte hij minstens één replica, een reserve voor het geval er iets stuk zou gaan tijdens de opnamen. Die replica’s stelde hij na elke aflevering tentoon in een van de winkels. Soms zette hij het origineel neer, met het in Showcolade genomen hapje eruit.

Hoewel het natuurlijk afwachten was of het programma zou aanslaan, besloten ze bij Huize van Wely voor de zekerheid rekening te houden met ‘Robèrt van Beckhoven-achtige toestanden’. Stel dat Showcolade de populariteit van Heel Holland bakt zou benaderen en kijkers zijn naam zouden googelen, redeneerde Hoedjes, dan kun je maar beter zorgen dat je genoeg bonbons en chocoladewerk op voorraad hebt.

Zo’n vaart bleek het niet te lopen. Van vrienden, familie en collega-patissiers kreeg hij na de eerste aflevering lovende appjes: ze vonden zijn rol in het programma leuk en gedurfd. Maar naarmate de kritiek op Showcolade aanzwol, zag hij ook in zijn eigen omgeving het enthousiasme wegzakken. ‘Mijn tante zei bijvoorbeeld: ‘Sorry Robin, de derde aflevering heb ik niet meer gezien.’’

Hoedjes besloot zich er niet veel van aan te trekken. ‘Ik ben een West-Fries, ik sta daar nuchter in. De andere twee patissiers en ik hebben gedaan wat we konden om er iets leuks van te maken, en de producent was heel tevreden met onze bijdrage.’

Het waait wel over, dacht Remco van Westerloo. Maar over Showcolade blijkt ook in de zomer het laatste schertsende woord nog niet gezegd. Het SBS-programma Shownieuws dient zelfs een WOB-verzoek in bij de NPO, zonder dat het veel oplevert.

‘Ik ga voor de asbak’, zegt Henry van Loon zondag 15 augustus in Promenade, de satirische talkshow op NPO 3 die elke week al navelstarend de spot drijft met Hilversums navelstaren, het hoge ons-kent-onsgehalte, de eigen belangwekkendheid en de daarbij achterblijvende kijkcijfers. Met zijn gezicht en outfit onder de chocola zet Van Loon vervolgens Happy Together in. Een week later, in aflevering 2, raakt presentator Diederik Ebbinge overtuigd van de chocoladehoedanigheid van een pekingeend.

Van Loon, nadat Ebbinge een hap uit de hele eend heeft genomen: ‘En?’

Ebbinge, teleurgesteld: ‘Nee, gewoon eend.’

Ton Kas, spottend: ‘Ja, natuurlijk is dat gewoon eend! Wat dacht jij dan?’

Van Loon: ‘Het lijkt niet eens op chocola. Tuurlijk is dat eend.’

Twee zondagen geleden stond Promenade in het teken van nieuwe formats die de NPO had aangekondigd tijdens de jaarlijkse seizoenspresentatie. De grote kleine treinencompetitie bijvoorbeeld, een programma uit de amusementscategorie waarin Omroep Max op zoek gaat naar de beste modeltreinbouwer van Nederland. En Chansons!, met Matthijs van Nieuwkerk en Rob ‘Snollebollekes’ Kemps, over hun geliefde Franse chansons.

Diederik Ebbinge probeerde opzichtig een wit voetje te halen bij NPO-programmabaas Frans Klein door een chanson te zingen, terwijl Kleins uitgesproken favoriet Matthijs van Nieuwkerk met Matthijs gaat door op het andere net gegarandeerd meer kijkers trok dan zijn Promenade. De hoop werd uitgesproken dat Klein toch óók een blik op Promenade zou werpen.

Ebbinges lied werd bruut afgebroken voor een performance van Eva Crutzen, die op de urgentierode talkshowtafel was geklommen om het hitsige My Neck, My Back (Lick It) van rapper Khia te coveren. In de coulissen verscheen op dat moment Frans Klein, die zag dat het goed was. De subtiele boodschap, of althans één interpretatie van dit alles: plat vermaak is aan de NPO wel besteed.

De aflevering van Promenade van 15 augustus. Beeld NPO
De aflevering van Promenade van 15 augustus.Beeld NPO

Het was voor BlazHoffski duidelijk dat over een tweede seizoen van Showcolade niet hoefde te worden gesproken, zegt Maarten van Dijk. ‘Bij ons ging het er hooguit lacherig over, zo van: laten we dat doen bij seizoen 2, wetende dat dat er nooit zou komen.’ Op feestjes wordt hij nu nog op het programma aangesproken. ‘En ik hoor mezelf dan zeggen: je mag mij óók niet kwalijk nemen dat wij als productiehuis nieuwe dingen willen bedenken en proberen. En ook niet dat wij een ongelooflijk optimisme voelen als we denken iets goeds te hebben bedacht, dat we goed kunnen uitvoeren.’

Netmanager Van Westerloo zul je Showcolade een half jaar later om dezelfde reden geen flop horen noemen. ‘Van onze fouten moeten we leren, maar dan nog weet ik dat dit ons in de toekomst vaker zal overkomen. Omdat we een behoorlijke vernieuwingsdrift hebben. Met groot amusement loop je nu eenmaal de grootste risico’s.

‘Alle programma’s hebben een bepaalde levenscyclus. De ervaring leert dat groot amusement drie tot vijf jaar nodig heeft om tot een bepaalde kritische massa te komen. Daarna kan een populair programma nog vijf, tien, misschien wel twintig jaar doorlopen. Het is goed als er weer een nieuwe generatie grote amusementsprogramma’s komt, voor NPO 1, waar we dan weer jaren op kunnen bouwen. Al onze grootste successen op het gebied van amusement dateren al van heel wat jaren geleden: Wie is de Mol?, Heel Holland bakt, Boer zoekt vrouw.’

In de winkels van Huize van Wely pronken nog altijd een paar Showcolade-objecten, rekwisieten van wat je intussen moderne tv-geschiedenis kunt noemen. De chocoladesanseveria die Robin Hoedjes voor de laatste aflevering fabriceerde, is er te koop voor 19,50 euro.

Ook in een aantal grotere stukken was interesse, vertelt Hoedjes. ‘Maar wat moet je ervoor vragen? Dat gaat in de honderden euro’s zitten. De tijd die het heeft gekost om zo’n object te maken, staat niet in verhouding tot de chocolade.’

Hoedjes had graag meegewerkt aan een tweede seizoen, zegt hij. Ergens hoopt hij nog dat een andere zender Showcolade overneemt ‘en er een andere chocoladesaus overheen giet’. Nog grotere, nog moeilijker als chocolade te herkennen objecten, daar raakt hij niet over uitgefantaseerd. Hij had in een vervolg bijvoorbeeld meer glans aan zijn chocolade willen toevoegen, willen experimenteren met meer plastic-achtige kleuren. ‘Nu maakte ik een barkruk, maar ik zou misschien ook een hele bar kunnen doen. Of ik zou bijvoorbeeld een overduidelijke chocoladetaart serveren op een zilveren plateau van chocolade. Vanwege de taart zouden de kandidaten dat plateau nóóit uitkiezen.’

Meer amusement bij de NPO

Opvallendste nieuwe aankondiging van de NPO in de categorie amusement: bij Omroep Max begint op 13 oktober De grote kleine treinencompetitie, gepresenteerd door André van Duin. Het is een strijd tussen zes modeltreinbouwers die met hun team elke aflevering aan de hand van een thema ‘een compleet nieuwe wereld’ creëren. Verder keren de komende tijd allerlei (spin-offs van) vaste succesnummers terug, zoals Ik vertrek XL (vanaf 26 oktober) en Sterren op het doek (23 oktober). Heel Holland bakt nog een keer is al begonnen, en de boeren van het twaalfde seizoen Boer zoekt vrouw hebben zich op 29 augustus voorgesteld.

Meer over