FilmrecensieThe Secret Garden

Het weinig betoverende The Secret Garden is hooguit een visuele update van het klassieke jeugdverhaal ★★☆☆☆

Een bloedeloos drama, onzorgvuldig vormgegeven en vol pompeuze computereffecten.

Beeld AP

Mag je van een nieuwe verfilming van inmiddels talloze malen verfilmd klassiek jeugdverhaal, in dit geval The Secret Garden van Frances Hodgson Burnett uit 1911, verwachten dat de scenarist en regisseur er iets nieuws mee doen? Dat je meer krijgt dan enkel een visuele update, precies datgene wat je hoe dan ook krijgt bij een film waarin de hoofdrol wordt gespeeld door een magische tuin? 

Dat de premisse van het verhaal over weesmeisje Mary, geboren in Brits-Indië en na de dood van haar ouders woonachtig in het spookachtige landhuis van haar rijke oom in Engeland, wellicht door de filmmakers als aanleiding wordt opgevat om in een bekend, fantasierijk decor de verhouding tussen Engeland en zijn voormalige koloniën opnieuw te onderzoeken?

Deze meest recente filmupdate van The Secret Garden waagt zich er in ieder geval niet aan. En dat zou niet of nauwelijks als gebrek zijn opgevallen wanneer het verhaal overtuigend zou zijn herverteld, op de klassieke wijze die de makers vermoedelijk voor ogen stond. Maar ook daar laten ze het afweten.

The Secret Garden begint als horror-light. Eerst in Brits-Indië, waar Mary in 1947 aan de vooravond van de scheiding van India en Pakistan eenzaam door een verlaten huis vol rottend eten dwaalt – haar ouders zijn dan al om het leven gekomen. Vervolgens op het Engelse platteland, waar het sinistere landhuis van haar zonderlinge en op zijn beurt getraumatiseerde oom Archibald (Colin Firth) linea recta uit het spookhuisgenre lijkt geïmporteerd. Een verderop gelegen verborgen tuin, waar de takken tot leven komen en een roodborstje de weg wijst, brengt weer wat gevoel en betovering in haar leven, terwijl Mary met een vriend meer over haar familiegeschiedenis leert.

Maar de film zelf betovert nauwelijks, of in ieder geval te weinig, met zijn brave en saaie verbeelding van fantasiefauna. Waar de beste en bekendste verfilmingen zich op hun eigen manier onderscheiden (de zwartwitfilm uit 1949 met de tuinscènes in kleur, en de versie uit 1993 waarin het mystieke naadloos opgaat in menselijk drama), ontaardt deze The Secret Garden in bloedeloos drama, met een onzorgvuldige vormgeving vol pompeuze computereffecten. Alsof er in de tuin een nieuwe, op zichzelf staande, uiterst karige remake begint. Een mystiek bedoelde plek die zo nadrukkelijk verbonden is met de gemoedstoestand van de personages verdient meer - op allerlei fronten - dan wat het hier krijgt.

The Secret Garden

★★☆☆☆

Drama/fantasy

Regie Marc Munden

Met Colin Firth, Dixie Egerickx, Julie Walters

99 min., in 93 zalen

Meer over