Het ongepaste grapje van verboden liefde

Naar westerse maatstaven gemeten is De meiden van Riaad van Rajaa Alsanea een braaf boek. De Nederlandse uitgever prijst de oorspronkelijk in 2005 verschenen bestseller over vier grootstedelijke meiden aan als de Arabische Sex and the City, maar van seks is nauwelijks sprake, laat staan expliciet beschreven seks....

De meiden van Riaad is ingedeeld als een verzameling e-mails; de verteller stuurt elke week een verhaal rond. Elk hoofdstuk begint met het commentaar dat ze heeft gekregen. Het is een vlot geschreven, soms geestig boek dat leest als chicklit, maar door het onderwerp langer beklijft dan de meeste uit het genre.

De hoofdpersonen zijn net als de 25-jarige schrijfster van het boek, die tandheelkunde studeert in Chicago, afkomstig uit de rijke elite van Riaad. Ze volgen universitaire studies, sturen hun chauffeurs eropuit om maandverband te kopen, doen elkaar dure horloges cadeau en drinken heel af en toe champagne. Ze reizen in hun eentje naar westerse steden, waar hun vaders appartementen hebben. Al in het vliegtuig gaat de in eigen land verplichte abaya uit.

Maar zeggenschap over hun leven hebben ze niet. Ze mogen niet autorijden, bijna nooit samenwerken met mannen, en hun huwelijken worden gearrangeerd.

Net als bijna alle jonge vrouwen zijn ook deze begin-twintigers vooral bezig met mannen. Maar liefde, schrijft de zelf nog ongetrouwde Alsanea, wordt in Saoedi-Arabië gezien als ‘ongepast grapje. Je mag er even mee spelen, tot het van hogerhand verboden wordt.’ Waar de heldin uit het gemiddelde jongevrouwenboek aan het slot toch nog een leuke meneer weet te vinden, eindigt de zoektocht naar gelijkwaardige romantiek voor drie van de vier meiden van Riaad in een desillusie. ‘Mijn vriendinnen, zij leven tegenwoordig allemaal in de schaduw van een man of een muur, of een muur van een man.’Milou van Rossum

Meer over