Het is ieder voor zich in het regenwoud

Bij een roman die Hele dagen in de regen heet, stel je je algauw een nat en grijs Hollands landschap voor, maar het verhaal van Henna Goudzand Nahar (1953) speelt zich af in een land dat sterk doet denken aan Suriname....

Hier in Nederland mag volgens velen de integratie danig mislukt zijn,daar in het fictieve tropische land is racisme gemeengoed. In hetgrensstadje Abseba wonen de kleurlingen en de marrons in gescheiden wijken.De militairen maken er officieel de dienst uit, maar de mensen luisterenvooral naar hun eigen stamhoofd of leider. Dat blijkt als het besluit valtdat de weg naar de hoofdstad Simarabo geasfalteerd zal worden met eenbezuiniging op het onderwijs als neveneffect.

De bestuurders en geestelijken van Abseba reageren verschillend. Paterde Vries - residu van de koloniale tijd - sluit uit protest de katholiekeschool. Maar omdat zijn personeel uit kleurlingen bestaat die onder hetgemeentelijk gezag vallen, krijgt hij geen enkele steun.

Zijn collega, predikant Wijnruit, worstelt te veel met zijn identiteitom stelling te kunnen nemen. Hij is half kleurling en half marron en hoorteigenlijk nergens bij. De onderwijzer van de christelijke school, Bandman, heeft problemen met zijn seksuele geaardheid en stelt zich laf op. Dedistrictscommandant Fernandez is ook al niet het toonbeeld vanslagvaardigheid.

Het zijn deze mannen, die in deze uithoek zitten om hogerop te komenof omdat ze al uitgerangeerd zijn, die in Hele dagen in de regen met elkaaroverhoop liggen. Goudzand Nahar heeft het verhaal beperkt tot twee etmalenwaarin ze de mannen om beurten volgt. Ze kent de samenleving van binnenuiten laat zien dat de verschillende etnische groepen meer naast dan metelkaar leven, dat wanbestuur hand in hand gaat met corruptie en dat iedervoor zich probeert te overleven in het natte oerwoud.

Stof genoeg voor een meeslepend verhaal, maar Goudzand Nahar blijft teveel aan de oppervlakte. Het is alsof ze te terughoudend is geweest, tebang om partij te kiezen voor één van haar personages. Die blijven vaagen zijn moeilijk uit elkaar te houden. Ook hun gedachten raken je niet, hoeterecht de districtscommandant bijvoorbeeld ook denkt: 'De militairenmisbruiken steeds vaker de oude antikoloniale slogans. Hadden Smit en zijnkornuiten de onafhankelijkheid niet toegejuicht? Zij waren het er toch meeeens geweest dat er een einde kwam aan de overheersing door een vreemdenatie?'

De vele losse eindjes, kleine incidenten en terugblikken op hetverleden komen niet samen. Hoe exemplarisch de voorvallen en intriges inHele dagen in de regen ook mogen zijn.

Edith Koenders

Henna Goudzand Nahar: Hele dagen in de regenDe Geus/Novib191 pagina's18,-ISBN 90 445 0369 3De Geus/Novib191 pagina's 18,-ISBN 90 445 0369 3

Meer over