Taalgebruik!Woord van de week

‘Het antropoceen fokt met me game’, zingt Hang Youth

Dialect, jargon, straattaal of neologisme – elke week ontwaart de Volkskrant een opvallend woord, zoals ‘antropocene horror'.

Emma Meelker

Er gingen griezelige foto’s rond van de olympische skischans Big Air Shougang, die zich als een witte tong uitrolt tussen de roetgrijze koeltorens van een oude staalfabriek. Het beeld van de skiërs, op door de mens gemaakte sneeuw in een uitgestrekt industrieel landschap, was beslist dystopisch.

Ah, dacht ik: dat is dus wat ze bedoelen met ‘antropocene horror’. Een gevoel dat verwijst naar het feit dat de mens de wereld eigenhandig in een nieuw geologisch tijdperk heeft gewipt. Waarin wij bepalen welke diersoorten een kans krijgen en waarin we de temperatuur veranderden.

Dat Antropoceen jaagt de laatste tijd ook mensen buiten de academische wereld de stuipen op het lijf. Zoals in Antropoceen de musical, (‘eco-tainment over hoe de mens de aarde vernietigt’) en een nummer van Hang Youth: ‘Het antropoceen fuckt met me game. Wil ik nog wel kinderen of denk ik alleen maar aan mezelf?’

‘Antropocene horror’, bedacht door cultuurwetenschapper Timothy Clark, omschrijft het afgrijzen dat je kan plagen bij de aanblik van een autoweg of een intensief bebouwd stuk land. Het gevoel van gevangen zitten in onze eigen creaties. Het bevreemdende besef dat alles, zo ver het oog reikt, al door ons is aangeraakt.

Schrijver John Green maakte over dat ongemak de podcast The Anthropocene Reviewed. Hij beschrijft het paradoxale idee dat we als krachtpatsers dat nieuwe tijdperk inluidden en tegelijkertijd niet sterk genoeg zijn om samen het tij keren. Hij besluit in verwondering te blijven kijken naar de bizarre dingen die het antropoceen voortbrengt. Zoals een skischans midden in een industriegebied. Waarop het volgens freestyle-skiër Eileen Gu gek genoeg voelt ‘alsof je op een gletsjer staat’.

Lees hier alle afleveringen van alle rubrieken van de pagina Taalgebruik! uit de Volkskrant.

Meer over