Het 2011 van Claudia en Tim

AMSTERDAM - Op de drempel van het nieuwe jaar vroegen we de hoofdrolspelers van 2010 naar hun verwachtingen voor 2011. Wat gaan ze zelf doen? En wat raden ze u aan om te gaan zien of luisteren?

Claudia de Breij © anp Beeld
Claudia de Breij © anp

Claudia de Breij
Claudia de Breij (35) kreeg de Poelifinario 2010 voor Hete Vrede, het meest indrukwekkende programma van het seizoen; de show werd ook door pers en publiek hogelijk gewaardeerd, de bijbehorende cd is een hit.

Plannen voor 2011
Hete Vrede loopt tot pakweg half december 2011. En: 'Ik ben bezig met een boek. Of liever gezegd: twee boeken, eentje dat direct verband houdt met Hete Vrede, waarin ook teksten van de show worden opgenomen. Het andere boek heeft als werktitel: Hoe overleef ik het leven.'
Inspiratie is voor mij iets dat ik 'al levend' opdoe, van jongs af aan heb ik mij volgezogen. Mijn materiaal is dat 'what goes on in Claudia's mind'. Nu is er een tijd van plukken aangebroken en dat doe ik dankbaar - al kun je het ook manisch noemen. Het idee achter mijn tweede boek is: ik ben 35, en soms heb ik nog steeds het idee 'dat ik maar wat doe', terwijl het een periode is in je leven waarvan wordt gezegd dat je hierin de cruciale beslissingen neemt. Leeftijdgenoten blijken precies hetzelfde te ervaren. Dat 'tasten in het duister' wil ik een beetje zichtbaar maken in het boek - en daartoe wil ik onder meer gaan praten met mensen die echt beduidend ouder zijn. En dan is er het plan voor een nieuwe show, totaal anders dan Hete Vrede. Het is nog echt prematuur hoor, maar het gaat spectaculair worden. Laat ik zeggen: er is nog nooit een vrouw geweest die dit heeft gedaan.'

Tips voor 2011
'Ik kan heel weinig naar het werk van collega-theatermakers gaan kijken, omdat ik zelf bijna elke avond speel. Maar wat ik echt zou willen zien is Toon, de musical van Alex Klaasen. En ook Chantal Janzen in Petticoat. De musical is niet zo zeer mijn genre, maar als het goed gedaan is, kan ik het toch wel heel fantastisch vinden. Onvergelijkbaar natuurlijk, maar ik heb het gevoel dat Petticoat voor Chantal Janzen is, wat Hete Vrede voor mij betekent: we zijn al een tijdje bezig, dat ging goed, maar nu hebben we een knaller. Zij heeft hiermee denk ik echt haar ding gevonden. Ja, en Alex, als die gast zich echt ergens aan zet, is het onontkoombaar. Je kunt er niet van houden, maar góed is het. En bij Toon Hermans heb ik heel warme gevoelens, dat kan een heerlijke avond worden. Toon niet hip & happening? Dat heeft mij helemaal nooit iets uitgemaakt. Hij is gewoon goed. Dat vond ik vroeger al en dat realiseer je je wanneer je ouder wordt: 'goed' wordt herkend door de leuke mensen. Mensen die meeneuriën met 24 rozen, dat prachtlied.

Tim Knol
Hoogtepunten? Er waren er zoveel. Een geheel uitverkochte clubtournee, het optreden op Lowlands, een Edison voor Beste Nieuwkomer. Maar misschien het allermooiste: het optreden in een uitverkocht Paradiso. 'En ja, je wordt herkend. In Hoorn gebeurde dat al regelmatig maar nu ook in Amsterdam. Kom je nietsvermoedend de kroeg uitgelopen roept er iemand je naam. Da's nog steeds even wennen.'
Het ging voor de lijvige liedjesman uit Hoorn dan ook bijzonder snel. Vorig jaar deze tijd was Tim Knol (21) een aimabele jongen uit Hoorn, geliefd bij vrienden en familie. Nu is hij met Caro Emerald de bekendste naam onder de nederpopnieuwlichters. Iedereen houdt van Tim.
'In eerste instantie dacht ik dat het niet zo'n vaart zou lopen. Mijn debuut zou een plaatje voor liefhebbers zijn; een klein select publiek.' Maar het bleek anders. Sinds Knols gelijknamige debuut in januari verscheen, steeg de status van de singer/songwriter uit Hoorn achtereenvolgens van lieveling van de recensenten naar mediadarling tot publieksfavoriet.
Het milde rootsrock- of countryfolkgeluid, dat met Gram Parsons en Neil Young werd vergeleken, bleek een gevoelig snaar te raken. Mooie liedjes, waarbij al gauw de woorden ambacht en gesmeed naar boven kwamen, wasemden een nostalgie uit waar het poppubliek al helemaal mee vertrouwd was. De plaat is al uitgebracht in Duitsland en wie weet gaat zelfs Indonesië binnenkort overstag.

Plannen voor 2011
In januari toert Knol door Indonesië. Niet meer dan 'een avontuurtje'. 'Geen campagne om daar de boel te veroveren hoor, gewoon vier concerten. We zijn uitgenodigd.'
Het tweede album, dat al helemaal af is, komt in het nieuwe jaar uit. 'Verder lekker veel toeren. Stiekem hoop ik op een plekje op Pinkpop en als het even kan, wil ik ook graag toeren in Duitsland. Dat wordt vast heel hard werken voor zaaltjes waar we misschien in eerste instantie niet meer dan 15 à 20 man publiek hebben. Maar ik houd wel van een uitdaging.'

Tips voor 2011
Ik zag laatst bij de Nederpopshow een band die Houses heet. Mooie dromerige pop, helemaal te gek. Die zou ik nog wel een keer willen zien. En Case Mayfield die ik op DWDD zag. Singer/songwriter die in de folk hoek zit. Ik heb wel iets met dat retro geluid dat je steeds meer hoort in popmuziek. Daar moet in 2011 nog meer van komen. Dat jarenzeventig-bandgeluid. Of wat het misschien ook is: bands jammen tegenwoordig haast niet meer op het podium. Dat lekker loos gaan met zijn allen, dat mis ik een beetje aan hedendaagse pop.'
etje aan hedendaagse pop.'

Ook regisseur Paul Cohen, architect Jeroen van Schooten, fotograaf Erwin Olaf, beeldend kunstenaar Joep van Lieshout, tenor Frank van Aken en acteur Gijs Scholten van Asschat laten in de Volkskrant hun licht schijnen op 2011. Zie het kunstkatern van vandaag.

Tim Knol ©: anp Beeld
Tim Knol ©: anp
Meer over