HELDEN MET EEN HANDICAP

Een wetenschapper verwiert, een zeeman heeft een houten hoofd: de nakomelingen van Franksteins monster hebben rare gebreken. En ook bij hen wint de psychologie het van de fantasie....

JOOST POLLMANN

Dr. David Bruce Banner was een wetenschapper die werd blootgesteld aangammastralen en telkens als hij zich kwaad maakte veranderde in een groenebodybuilder: The Hulk. De romantische aartsvader van Banner is natuurlijkFrankenstein, die met hulp van donder en bliksem zijn eigen monstercreëerde. Sindsdien zijn er heel veel knoeiende geleerden gefilmd,getekend en beschreven en een van de meer interessante is Paul Forvolino,hoofdpersoon uit het stripalbum Een tweede huid van Hugues Micol en Loo HuiPhang. Deze Forvolino is een biochemicus in dienst van een groot concern,die zichzelf een 'modelwerknemer' noemt en saai is op de manier waarop ookPeter Parker (Spiderman) en Clark Kent (Superman) dat zijn zolang ze hunspandex pakjes niet dragen. Maar het mooie en tragische van Een tweede huidis dat Forvolino geen gespleten persoonlijkheid heeft en ook geenhartstocht voor misdaadbestrijding. Nadat hij zichzelf per ongeluk heeftbesmet met een gemuteerd korstmos - half schimmel, half wier - begint zijneigen huid te verkorsten en alleen in een vochtige en donkere omgeving weethij de transformatie nog enigszins te vertragen. Zijn huid wordt hard enblauwgroen en hij is in staat om de wieren die hem overdekken te gebruikenals wapen: wanneer hij zich moet verdedigen scheidt hij een fataal soortgroene slierten af.

Tot zover loopt het verhaal parallel met dat van de klassieke comics -afgezien van de veel ruwere en interessantere tekenstijl - maar er is nogiets anders. Forvolino heeft terwille van zijn carrière zijn vrouwverwaarloosd en zij is onder de schuilnaam Vulcania soelaas gaan zoeken inhet sm-circuit. Op een van de kinky feesten in roodverlichte gewelven komtze haar gemuteerde man weer tegen, gehuld in een donker, nauwsluitend pakdat niets anders is dan zijn nieuwe huid van korstmos. Weer eens wat andersdan die leren onderbroeken en gezichtsmaskers, maar lang kan ze er niet vangenieten, want Forvolino begint ook inwendig te verwieren en tebeschimmelen. Hoe minder mens, hoe groter de kracht, al wordt deze mens daar niet vrolijker van. De laatste woorden van het boek luiden: 'Ik redde wereld. Maar wie redt mij?'

Mikol en Phang buigen hun fantastische vertelling af naar eenpsychologisch drama waarin je vergeet dat de protagonist lijdt aan eenonbestaanbare kwaal. Hun realisme wint van het hersenspinsel. Houten hoofdvan Philippe Foerster doet iets soortgelijks: hij geeft sprookjesfigurende gelegenheid 'echte' mensen te worden. Woody Woodstock is een zeeman meteen huid die wel van hout gemaakt lijkt. Als hij van boord stapt en in eenhavencafé wat gaat drinken, wordt hem gevraagd: 'Weet je wat ik nou leukzou vinden? Eindelijk 'ns te zien wat je achter dat houten maskerverbergt!' Woodstock liegt dat hij is verminkt door caustic soda, maarterwijl hij dat zegt, groeit zijn neus. Als je daarna ook nog eens eenpratende krekel op zijn schouder ontdekt, weet je het zeker: dit stripboekgaat over Pinokkio's afterlife! Samen met Lord Chester Darling, die zijnschedel heeft laten tatoeëren met kabbalistische tekens en voortdurend uitPoe citeert, reizen ze naar het kasteel van Frankenstein om het Monster tebevrijden. Helemaal goed gaat dat niet, zodat de oude Pinokkio en hetMonster op de brandstapel belanden, waar Woody uitroept: 'Vader, ze wetenniet wat ze doen!' En daarmee bedoelt hij Gepetto.

Bizar? Het is maar net waarin je gelooft. In het boek Tover mijn verhaalstaan strips die bekende tekenaars hebben gemaakt naar verhalen vangehandicapte kinderen. Ze doen dat niet op goed geluk, maar op aangeven vanStichting Teken Mijn Verhaal, waar inmiddels al zo'n zeventig stripmakersbij zijn aangesloten. Ook hier weer gaat het om helden met een handicap,maar nu is de af te leggen route: van werkelijkheid naar droom. Guido vanDriel heeft een verhaal gemaakt voor de bijna blinde Abedullah, diefantaseert dat Dikkie Dik een beroemde hockeyspeler is geworden. PeterPontiac maakt het nog wat bonter. Het jongetje Nassir is levenslangveroordeeld tot de rolstoel, maar in de strip is hij een gangrapper,Supernassir geheten, die het opneemt tegen Big Pig, Henk Tenk en FrankPlank. Ook die schurken zitten trouwens in een rolstoel, want zelfs degrootste fantasie bevat een traceerbaar snufje realiteit.

Meer over