Harry Potter 7 - de afloop

Wat de echte Potter-liefhebber niet wil weten zonder het zevende boek gelezen te hebben...

'Vertel me nog één ding,' zei Harry. 'Is dit echt? Of is dit alleen maar iets wat in mijn hoofd gebeurt?'

Perkamentus keek hem stralend aan, en zijn stem klonk luid en helder in Harry’s oren, ook al begon zijn gestalte te verdwijnen in de lichtende nevels.

'Natuurlijk gebeurt het in je hoofd, Harry, maar waarom zou dat betekenen dat het niet echt is?'

Dit fragment - het einde van het vijfendertigste hoofdstuk - is een van de meest bespiegelende uit Harry Potter and the Deathly Hallows, waar ook de lezer die zich jarenlang heeft ingeleefd in Potters wereld zich aan kan spiegelen.

Harry bevindt zich hier op de grens tussen leven en dood. Hij heeft zich vrijwillig overgeleverd aan Voldemort, en staat voor de keus of hij door wil leven of niet. Natuurlijk doet hij wat we van hem verwachten: hij kiest voor het echte leven, en keert terug naar zijn duel met Voldemort. Die verliest uiteindelijk, maar heeft dat allereerst te wijten aan zijn eigen tekortkomingen.

Harry Potter overleeft zijn vijand dus, en wel minstens negentien jaar. Want in de epiloog van het boek zien we hoe hij zijn twee zoons, genaamd James en Albus, op de trein naar Zweinstein zet, in gezelschap van zijn vrouw Ginny en zijn dochter Lily.

Voldemort is voorzover de lezer weet dan wel definitief en onomkeerbaar dood, maar dat wil niet zeggen dat er niet ooit een opvolger geboren zou kunnen worden. J.K. Rowling laat dus nog een klein kiertje in de intrige open, waardoor een vervolgreeks tot de mogelijkheden behoort.

Veelzeggend is de tweede naam van Harry’s jongste zoon, die voluit Albus Severus heet - naar Severus Sneep, die in de laatste hoofdstukken van het zevende boek toch niet de kwade genius blijkt te zijn geweest waarvoor de meeste lezers, en in elk geval Harry zelf, hem hebben aangezien.

Sneep zelf overleeft het zevende boek niet. De rechtvaardige ironie wil dat hij sterft onder de hand van Voldemort, die hem altijd als een trouwe dienaar heeft beschouwd, maar hem zonder scrupules opoffert wanneer hij er zelf beter van kan worden

Sneep is overigens bij lange na niet de enige dode die Harry te betreuren heeft. Voor een compleet overlijdensbericht verwijzen we naar het boek, met de aantekening dat zeer teerhartige lezers de pagina’s 52, 385 en 512 (Engelse editie, of 56, 476 en 637 in de Amerikaanse editie) maar beter kunnen mijden.

Meer over