Handen

'De handen van J. Greshoff.' Het is goed dat het erbij staat, want ik zou ze niet herkend hebben. Niet dat er verder op de foto van de handen van Jan Greshoff iets bijzonders te zien is....

In die zin is de close-up van de handen van Hendrik Marsman een stuk beter. Diepliggende, kortgeknipte nagels. Fraai gewelfde middenhandsbeentjes, de rechterpink enigszins kromgegroeid door het steunen op het papier. Een afgetrainde hand, die er zichzelf niet voor omdraait de marathon te dichten. Jammer is weer wel dat deze hand nu juist níet schrijft. Als je goed kijkt, zie je dat de dichter in een adresboekje bladert. Maar dat kun je er bezwaarlijk bijzetten: 'Hendrik Marsman zoekt het telefoonnummer van Menno ter Braak, dat hij maar niet kan onthouden.'

Ik zie alles in zulke folkloristische foto's, behalve wat ze blijkbaar willen tonen: de magie van het schrijven. 'Opname der handen van Willem Kloos', zegt het bijschrift, en het is de bedoeling dat wij nu een kruis slaan. Maar ik zie slechts los vel rond de kootjes, dikke aderen, oude handen die menig glas geheven hebben. De handpalmen zijn apart afgebeeld, want daarmee heeft de dichter zijn Jeanne zeer vaak gestreeld.

Onder de handen van P.C. Boutens lees ik: 'De hand van de dichter, werkend aan zijne Homerusvertaling.' Ik hou de foto ondersteboven om beter op het papier te kunnen kijken. En hoe langer ik kijk, des te zekerder weet ik het; er staat: 'Twee mapjes schrijfpapier, een potje Talens, eenige paperclips.'

Ed Schilders

Meer over