Hail To The King

Je hoort vooral degelijke hitparaderock, en bent blij dat je weer eens kunt meezingen, in plaats van krijsen, of grunten

Bij alle extreme woekeringen links en rechts van de harde muziek zou je bijna het zicht verliezen op het brede pad van de mainstream, de ouderwetse, harige hardrock. Nu was het ook niet echt dringen aan de top na Kiss, Aerosmith en Guns N' Roses. Alleen Linkin Park bespeelde de massa de afgelopen jaren.

Gelukkig is daar Avenged Sevenfold, een band die niet moeilijk doet over rockclichés, maar met de laatste plaat Hail To The King heel wat spijkerjasjongens gelukkig kan maken. Je hebt het allemaal al eens gehoord; de riffjes, de gillende solo's, de schurende rockzang van M. Shadows. Toch zijn de liedjes van de Californiërs behoorlijk raak, zoals het lekker rockende titellied Hail To The King, of het met knappe gitaren opgesierde Heretic.

Het gaat ook weleens mis, zoals in de echt te clichématige spookhuisballade Requiem (monnikenzang). Maar je hoort vooral degelijke hitparaderock, en bent blij dat je weer eens kunt meezingen, in plaats van krijsen, of grunten.

Meer over