PicsMemoires Matthew McConaughey

Greenlights van Matthew McConaughey is een waardige vervanger van een dronken kroeggesprek

Floortje Smit, filmrecensent, werpt haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.

Matthew McConaughey in Reign of Fire. Beeld
Matthew McConaughey in Reign of Fire.

Het op de proef gestelde Hebreeuwse volk had Mozes, die na veertig dagen moederziel alleen in de Sinaï terugkwam met de tien geboden. Wij, armzaligen in coronacrisis, hebben de acteur Matthew McConaughey die zich voor ons zondaars 52 dagen terugtrok in de woestijn, zonder elektriciteit, en die met aanzienlijk meer tekst terugkwam.

Greenlights heet het boek dat hij in eenzame afzondering schreef. Het zijn géén traditionele memoires: McConaughey wil ‘verhalen, inzichten en filosofieën delen’, waarmee je ‘je realiteit kunt veranderen, of de manier waarop je daarnaar kijkt’. Het is de levensvisie van de 50-jarige acteur die naam maakte als shirtloze romkomspecialist en zichzelf heruitvond als serieus acteur – en die ooit werd opgepakt, omdat hij te luid op zijn bongo’s speelde, naakt, om 3 uur ’s nachts. Het is een absolute must-read.

Koop vooral het luisterboek, want dan kun je het hem zelf horen vertellen, in zijn onweerstaanbare southern drawl. Hoe zijn vader stierf tijdens een vrijpartij met zijn moeder. Hoe hij ooit een boomhut bouwde, van dertien verdiepingen hoog. Hoe hij zich voorbereide op de rol van drakendoder Zan in Reign of Fire door elke dag bij zonsopgang twee shots tequila te nemen en ’s nachts slapende koeien om te duwen – ‘want dat zou een drakendoder ook doen’. Hoe hij twee keer in zijn leven precies dezelfde natte droom had, waarin hij poedelnaakt in de Amazone dobberde, omringd door krokodillen, piranha’s en zoetwaterhaaien, waardoor hij zich realiseerde dat hij een spirituele reis moest maken door Afrika. Logisch.

Voor mensen die een lichaam als het zijne ambiëren heeft hij tips (‘zonnen’, ‘dagelijks masturberen’, ‘eet met stokjes in plaats van een vork’), maar bovenal is elke uitzonderlijk goed geschreven, fascinerende anekdote de opmaat naar een levensles als ‘de waarheid is als een jalapeño. Hoe dichter je bij de kern komt, hoe heter het wordt.’ Of: ‘je moet omvergeduwd worden om je balans te kunnen vinden.’ De lockdown beschouwt hij als stilstaan voor een rood stoplicht. Als je op zo’n moment je prioriteiten goed heroverweegt, belooft hij, dan zal 2020 ‘in de achteruitkijkspiegel van het leven op groen springen’.

In de achteruitkijkspiegel van mijn leven doemde plots een oud, bijna vergeten beeld op: een bar, een volslagen vreemde die een zweterige arm om je heen slaat en in je oor tettert hoe het leven in elkaar zit, een begenadigde verteller met de meest fantastische verhalen, een huis-tuin-en-keukenfilosoof die misschien ietsjepietsje te veel heeft geblowd in zijn leven, maar wiens inzichten na 2 uur ’s nachts net zo veel hout snijden als die van Kierkegaard.

Gód, ik mis kroeggesprekken. Maar Greenlights is een waardige vervanger.

Meer over