Gouden Palm voor regisseur Ken Loach

De oudste (79) en de jongste (27) regisseur wonnen. En dat had niemand verwacht. De Palme d'Or, de belangrijkste prijs van het Cannes Filmfestival ging zondagavond naar  Ken Loach en diens I, Daniel Blake. Een sociaal drama over een doodgoede arbeidsongeschikte man die zich ontfermt over een alleenstaande bijstandsmoeder.

Ken Loach Beeld afp
Ken LoachBeeld afp

Vertrouwd terrein voor de Britse veteraan, wiens afscheid van de filmwereld al eens was aangekondigd, maar nu toch weer terugkeerde met een nieuw werk.

Zijn film is een aanklacht tegen de moderne maatschappij, die mensen opjaagt en knakt tot aan de versnelde dood toe. Tegen de onmenselijke bureaucratie en die zinloze verplichte werktrajecten, terwijl er eigenlijk nauwelijks werk is. 'Er zit een opzettelijke wreedheid in de wijze waarop we tegenwoordig leven', waarschuwde de Brit bij de presentatie van I, Daniel Blake, vorige week na de wereldpremière. 'De meest kwetsbare mensen wordt gezegd dat ze zelf schuldig zijn aan hun armoede, dat het hun eigen schuld is dat ze geen werk hebben.'

undefined

Tweede Gouden Palm

Loach won al eens eerder de Palm; voor het Ierse historische drama The Wind that Shakes the Barley (2006). De Grand Prix, ook wel tweede prijs, ging naar de Canadees Xavier Dolan (27) voor zijn melodrama Juste la fin du monde, waarin een schrijver na jaren van afwezigheid zijn familie opzoekt.

De keuze van de jury onder leiding van de Australische regisseur George Miller (o.a. Mad Max) week sterk af van alle journalistenpolls. En leidde direct tot protestklanken en gemor in de perszaal te Cannes. Want I, Daniel Blake was, los van de waardering voor Loachs oeuvre en diens goede bedoelingen, toch eerder een pamflet dan interessante cinematografie. En Dolans vet aangezette familiedrama (o.a. met Vincent Cassel en Marion Cotillard) was door de pers eerder weggezet als een pompeuze en larmoyante misser, óók door diegenen die het Canadese talent gewoonlijk koesteren.

'Elle is een politiek incorrecte film'

Zaterdag ging Elle in wereldpremière, de Franse film van Paul Verhoeven. De 77-jarige regisseur is terug in Cannes. In 1992 was hij er ook, met Basic Instinct. Lees hier het interview van Volkskrant-filmrecensent Bor Beekman met Verhoeven.

Prikkelend en divesr

Daar kwam bij dat de verassende Duitse vader-dochter komedie Toni Erdmann, de film waar iedereen het eerste weekend over sprak, helemaal niks won. En Paul Verhoevens Elle, die zaterdag hoge ogen gooide bij de pers, evenmin. Wel bekroond, voor beste regie: de door pers én jury gewaardeerde gezinsdrama Bacalaureat van Cristian Mungiu, over de moeizaam uit te roeien corruptie te Roemenië. Een uitgekiende en rijke film van de regisseur die in 2007 de Gouden Palm won voor 4 maanden, 3 weken en 2 dagen).

De 21 films tellende competitie van de 69ste festivaleditie was prikkelend en divers, met opvallend veel sterke rollen van actrices. Ook was er nog Nederlands succes: Michael Dudok de Wit won de juryprijs van het programmaonderdeel Un Certain Regard voor zijn animatiespeelfilm The Red Turtle.

Meer over