Golden Earring voelt zich thuis in het theatercircuit Na dertig jaar nog altijd jonge jongetjes

Al dertig jaar is Golden Earring een constante in de woelige Nederlandse popwereld. De Haagse band maakt zich op voor een nieuwe tournee, ter promotie van haar nieuwe plaat, Naked 2....

Van onze verslaggever

Gert van Veen

VOORBURG

Een nieuwe single - Burning stuntman - in de top-50, een nieuw album - Naked 2 -, een videoclip geregisseerd door Dick Maas, en een aanstaande tournee. Golden Earring begint aan alweer een volgend hoofdstuk in een carrière, die inmiddels ruim dertig jaar omspant. Het Haagse kwartet - zanger Barry Hay, gitarist-zanger George Kooymans, drummer Cesar Zuiderwijk en bassist Rinus Gerritsen - is een baken in een woelige popwereld, waar de gemiddelde levensduur van stijlen, trends en popbands zelden de vijf jaar overschrijdt. Maar net als generatiegenoten The Rolling Stones lijken ook The Golden Earring de status van onverwoestbaar popinstituut te hebben bereikt. Sinds Please Go uit 1965 scoorde de groep 42 hits in Nederland, en voorlopig weet ze nog van geen ophouden.

Ter gelegenheid van het verschijnen van Naked 2 - de opvolger van The Naked Truth, het Earring 'unplugged'-album waarvan ruim 350 duizend exemparen werden verkocht - staan zanger Barry Hay en drummer Cesar Zuiderwijk de pers te woord in een statig hotel in een van de voorsteden van Den Haag. Hay, de frontman met de vlotte babbel en Zuiderwijk, de rustige drummer, die steeds onverwacht grappig uit de hoek komt, lijken elkaars tegenpolen, maar zijn zo te zien de beste maatjes. Ze wisselen elkaar af, vullen elkaar aan, en lachen heel wat af.

Naked 2 borduurt voort op dezelfde formule als zijn succesvolle voorganger. Het pakkende Burning stuntman is een nieuw nummer, maar verder bevat de plaat een nieuwe selectie (semi-)akoestische versies van hits uit de lange geschiedenis van de groep. De songs werden live opgenomen in het Rotterdamse Luxor-theater. 'Altijd een thuiswedstrijd', zegt Hay: 'En we waren die avond gelukkig ook erg goed op dreef.'

Golden Earring voelt zich inmiddels helemaal thuis in het theatercircuit, al kostte het de groep tijd om te wennen, bekent Hay: 'Toen we 't voor het eerst deden, ergens in Brabant, keken we elkaar aan van waar zijn we in godsnaam mee bezig? Mensen die op stoelen zitten en je aangapen, dat is wel even slikken. Maar dit is alweer ons vierde seizoen.'

Zuiderwijk: 'Het is leuk, omdat je steeds andere dingen moet doen. Een ander decor maken, andere nummers spelen.' Hay: 'De afwisseling is ook te gek, omdat we door de weeks twee dagen in het theater spelen, en in het weekend staan te rausen.

Zuiderwijk: 'Voor schizofrene muzikanten helemaal het einde.'

Hay: 'In sporthallen en feesttenten komt het gooi- en smijtpubliek. In het theater komen de vrome middenstanders. Het is wat netter, een avondje uit. In een tent is het meer keet lellen.'

'In het theater kun je je niet achter decibellen verschuilen', vult Hay aan: 'Daarom zijn de vocals ook zo vooruitgegaan. Eerst moesten we er echt overheen schreeuwen, krijsen, brullen. Nu moet je echt gaan zingen.'

Een van de voordelen van het opnieuw akoestisch bewerken van het oude materiaal, is dat de groep inmiddels een immens repertoire in de vingers heeft. 'Dat is iets waar we vroeger van droomden', zegt Hay: 'Dan hoorden we dat de Stones de ene avond die nummers hadden gespeeld, en de volgende hele andere.'

Maar afwisseling of niet, toch moet het moeilijk zijn om nummers die soms wel meer dan twintig jaar oud zijn geïnspireerd te blijven spelen. 'Voor hem niet', grapt Hay, wijzend op Zuiderwijk: 'Hij speelt elke avond wat anders, ha ha ha. Nee, maar er zijn wel nummers, zoals Buddy Joe, die gaan een paar maanden mee, en daarna baal je er weer van. Dan speel je ze een paar jaar niet meer. Maar andere nummers gaan nooit vervelen, zoals Twilight zone, Lady of Radar love. Ik weet niet hoe dat komt, die hebben de X-factor of zo.'

Tussen alle klassiekers die de Earring op haar naam heeft staan, is Radar love nog altijd de uitschieter, al was het maar omdat het de enige plaat was die ook hoge ogen gooide in de Verenigde Staten. 'Ik was vier jaar geleden nog in Amerika', zegt Hay: 'Dan zet je die zenders op met 'Classic rock', en dan komt-ie continu langs. Je hoort 't ook van mensen: ''Wow, daar zat ik midden in Boulder Colorado en dan hoorde ik Radar love op de radio.'' Die song heeft een geweldige impact'.

Het is de Earrings claim to fame, zoals hij het zelf noemt: 'Een paar jaar geleden stond er een gesprek in het blad Interview met de zwemmer Mark Spitz, die vier, vijf medailles won op de Olympische Spelen. Op de vraag ''waar denk je aan als je zo'n race zwemt'', zei hij: ''Dan heb ik Radar love in mijn hoofd.'' Dat lees je dan, Wow. Ik heb wel een kwartier op de plee gezeten, elke keer dat regeltje gelezen.'

Je kunt je voorstellen dat een groep met zo'n oneindige reeks hits op haar naam op een goed moment besluit op haar lauweren te rusten. Maar niet de Earring, denkt Hay: 'We komen uit Den Haag, hoor! We zijn nog steeds gemotiveerd om iets neer te zetten. Zo speelden we pas met Herman Brood. Dan loop ik van te voren echt een beetje nerveus rond. Vierduizend mensen. Zouden die wel voor ons komen? Of lopen ze straks weg als we de bühne op gaan? Wat dat betreft zijn we nog steeds jonge jongetjes.'

Vergeleken bij iemand als Brood of tijdgenoten als The Outsiders of Q 65 ogen de muzikanten van Golden Earring opvallend fris en energiek. Zuiderwijk zegt dat hij zich in conditie houdt door veel te drummen: 'Niet alleen met The Earring, maar ook op demonstraties en drumworkshops'.

Barry Hay traint wekelijks, sinds het hem zo'n drie jaar geleden tijdens een concert in Wateringen zwart voor de ogen werd: 'Dat is een zaal waar we elk jaar spelen, er gaan drieëneenhalf-duizend mensen in. Het is eigenlijk een grote bak condens, rook en zweet. De hel, maar heel erg leuk. In die tijd begon ik wat dikker te worden. Na een uur had ik geen lucht meer, en zag ik zwarte ballen. Het laatste half uur moest ik op de automatische piloot, als in een droom, weetjewel.

'Ik dacht: dit gaat niet goed, nou moet ik wat gaan doen. En ik moet zeggen: het heeft wel geholpen. Wat dat betreft kan ik het iedereen aanraden. Tenminste, als ze in Wateringen moeten optreden, ha ha ha.'

Meer over