Gesualdo blijft hangen aan de oppervlakte

Zo spannend als het leven was van Carlo Gesualdo, prins van Venosa (1566-1613), zo klinkt ook zijn muziek.

De parallellen dringen zich op tussen de moord die hij pleegde op zijn vrouw en haar minnaar, en de bloedstollende wrijving die hij tussen de stemmen van zijn madrigaalzangers laat ontstaan. Die stemmen ontbreken op de cd Gesualdo. Dirigent Tonu Kaljuste heeft ze vervangen door de strijkers van het Kamerorkest van Tallinn, maar de ijzersterke composities kunnen het hebben.

Vervolgens zoomt de Australiër Brett Dean met hedendaagse klanken in op Gesualdo. Zijn compositie Carlo, uit 1997, begint met een citaat uit diens Moro lasso. Dan laat hij haat, pijn, doodsangst voorbijkomen in het Ests kamerkoor en de strijkers uit Tallinn. Jammer dat hij blijft hangen in een schrikachtige oppervlakte.

Erkki-Sven Tüür graaft dieper. In Psalmody gaan Gesualdo's oude klanken in dialoog met minimalmusicachtige motieven. Met zijn subtiele instrumentatie strijkt hij veel van de originele heftigheid glad, maar soms is er even een wrange schittering - een vonk die vlijmscherp overslaat naar onze tijd.

Meer over