tv-recensiearno haijtema

Geen woord over maatschappelijke betrokkenheid, in ‘30 en nooit meer werken’

null Beeld

Een parade van superegoïsten kwam dinsdag voorbij in de docu 30 en nooit meer werken van Powned. Steeds meer twintigers en dertigers schijnen navolgers te zijn van de in de VS ontkiemde Fire-beweging, die streeft naar Financial Independence, Retire Early. Financieel onafhankelijk rond je 30ste, want zo koop je vrijheid en autonomie. Niet per se weelde, want de docu toonde ook Fire-aanhangers die van plan zijn hun extreem vroege pensioen in ascese door te brengen: in een tiny house of in een rijtjeswoning, met dikke trui en zonder verwarming. Een jonge vrouw, met haar kameel zwervend door Nederland, leefde nu al van de wind.

De sobere Fire-stroming legde het ruimschoots af tegen de groep geportretteerde graaiers die wel degelijk zo snel mogelijk een groot kapitaal wil binnenharken, om zonder baas – die knevelaar van de eigen wil – en zonder 9-tot-5-ritme van de vrijheid te genieten. Zo was er de student die zijn maximale stufi (60 duizend euro) leent om ‘te knallen op de beurs’. Aan uitgaan of vakantie doet hij niet, want dat kost geld. Hij woont thuis bij zijn ouders, want een eigen woning is niet gratis, en alles is gericht op besparen. Helaas kwamen de ouders niet aan het woord.

Een financial influencer predikte het Fire-geloof bij een groep enthousiaste jonge vrouwen, met gebroken stem vanwege de financiële successen die ze had behaald. Denk maar niet dat het vanzelf gaat, zei ze, zijzelf was al op haar 11de begonnen met sparen en verdienen. Nu belegt ze in onroerend goed, waaronder ruim twintig studentenkamers, waarvoor ze écht niet de hoofdprijs eist.

Ryan Babel (links) en de Bitcoinkoning varen op de Bosporus in Istanbul. Beeld Powned
Ryan Babel (links) en de Bitcoinkoning varen op de Bosporus in Istanbul.Beeld Powned

De jonge pandjesbaas belichaamde het ideaal van ‘je geld voor jou laten werken’, in plaats van het archaïsche ‘werken voor je geld’. Profvoetballer Ryan Babel was nog niet in dat onthechte stadium. De in Istanbul werkzame sporter moet nog steeds trainen en ballen, dus nee, niet echt vrij. Maar hij denkt aan de toekomst: hij belegt in bitcoins, die heilige graal. Op een speedboot, met drankjes en hapjes, babbelde hij op de Bosporus met een Nederlandse ‘bitcoinkoning’, die speciaal naar Turkije was afgereisd om Babel eens te ontmoeten. Dat cryptomuntbeleggers, zoals sommige profvoetballers, hun piramidespel oppompen door dat luidruchtig aan te prijzen (en dat de bitcoinkoning met zijn bezoekje aan Babel dus profiteerde van diens bekendheid), bleef buiten beschouwing.

Wellicht schuilt ergens in mij een jaloers duiveltje, dat me influistert dat veel Fire-adepten hun autonome toekomst bouwen op drijfzand, speculatie en hoogmoed. Nou ja, hun goed recht. Maar wat toch treurig stemde: geen woord over maatschappelijke betrokkenheid. Geen besef dat je niet alléén werkt voor je eigen bankrekening, maar ook – sterf toch, boomer – voor het algemeen nut.

Ik vrees de dag dat mijn twee zonen zich met hun fleecedekentje aan de voordeur melden, met rode konen en hoog oplopende Fire-koorts.

Meer over