Geen valse concurrentie

Het blijft toch merkwaardig, dat minister Plasterk blijft vasthouden aan die STER-inkomsten. In feite hebben we geen publieke omroep meer, maar een semicommerciële omroep....

André DoorlagGroningenBerry BrinkhorstLelystadPiet de Wit en Zeewolde

Hoewel geen fan van Wilders, vind ik het goed dat hij een steen in de vijver heeft gegooid, want er is ronduit sprake van valse concurrentie. De publieke omroep voert alleen ’s nachts nog zijn publieke taken uit. En dan zou je van deze minister meer daadkracht verwachten.

André Doorlag, Groningen

Buiging
Elke ochtend als ik buk om de krant te pakken, maak ik eigenlijk een diepe buiging.

Buiging
Berry Brinkhorst, Lelystad

Verzuiling
Laat ik beginnen te zeggen dat ik dagelijks vier (betaalde) kranten voor me heb, vier weekbladen lees en dat ik weinig televisie kijk, ‘nieuwsshows’ al helemaal niet. Sterker nog, ik ben al jarenlang groot voorstander van opheffing van het omroepstelsel, uitmondend in de oprichting van twee nationale, BBC-achtige kanalen, zonder commercials. De rest kan dan commercieel gaan. Helemaal uw doelgroep dus, zult u denken. Toch heb ik met verbazing, en zelfs wat ergernis, naar de jongste actie van het Genootschap van Hoofdredacteuren gekeken, plus de steungeluiden uit de hoek van de redacties, om de kranten financieel te hulp te schieten.

Verzuiling
Het omroepstelsel moet nu veranderen, vindt u. Maar ik lees lang genoeg de Volkskrant om me te herinneren dat u daar altijd op tegen was; de omroepen en de kranten waren generaties lang twee handen op een verzuilde buik. Drie handen als we de politiek meetellen.

Verzuiling
Ik lees ook lang genoeg kranten om te weten dat er de afgelopen tijd heel veel is veranderd qua techniek, maar eigenlijk weinig qua journalistiek. De hoofdredacteuren vragen aan de minister nu om een ‘gelijk speelveld’. Ik vraag u waarom u geen betere kranten gaat maken die voor mij als lezer informatief zijn. Informatief in de zin dat ik in een krant intellectueel geschreven achtergronden wil lezen. De entertainment, infotainment, docutainment of hoe alles ook mag heten, stroomt mij inmiddels al uit alle hoeken en gaten over de schoenen, het is nog lastiger te ontwijken dan hondendrollen in een stadsplantsoen.

Verzuiling
Ik snak naar een krant die mij bijpraat, die een schifting weet te maken tussen zin en de balen onzin die op mij af worden geschoten. Waar journalisten werken die geen persoonlijke politieke of maatschappelijke agenda hebben te vullen maar die feiten kennen en daardoor trends kunnen analyseren, onbelast door de alledaagse hijgerigheid en oppervlakkigheid waarin radio en tv excelleren. Waarom gaat u als Volkskrant niet zo’n dagblad maken, dat biedt heel wat meer kans op overleving dan een jengelbrief om geld. Want toen u geld had, deed u er de verkeerde dingen mee. Bent u nu opeens veranderd? Aan uw kranten is het niet af te zien.

Verzuiling
Kop op, is mijn boodschap, niet zeuren, maar een echte kwaliteitskrant maken. En zullen er kranten verdwijnen, nou, wat dan nog? Zolang hoofdredacteuren zich nog telkens als in een Pavlovreactie verzetten tegen het verdwijnen van titels, of het nu om Sp!its, of het blad Vastgoedmarkt zou gaan, bewijzen ze alleen maar niet te begrijpen dat de tijden echt onomkeerbaar zijn veranderd. En wie dat niet begrijpt, en er niet naar handelt, hoort geen gemeenschapssteun te krijgen.

Verzuiling
Piet de Wit, Zeewolde

Meer over