Boekrecensiekort

Geen drama’s of vetes, en toch een fijne familiegeschiedenis

Margot Dijkgraaf vindt tijdens de pandemie (alles is stilgevallen, iedereen zit thuis) een handgeschreven tekst van de vader van haar moeder en realiseert zich dat ze weinig van haar familie weet. Ze gaat op zoek, het motto van George Sand indachtig dat wie de levens van voorouders niet kent, van zijn eigen leven ook geen chocola zal kunnen maken. In de voetsporen van mijn grootvader is een kleine kroniek van zomaar een leven dat begon in 1887 en vorm kreeg in Zeeland.

In deze familiegeschiedenis geen drama, geen foute ooms, geen geheimen, geen vetes. Dijkgraaf pretendeert niets bloot te leggen of te bewijzen. Ze duikt in archieven, maar valt ook terug op literatuur, want haar liefde voor de letteren, beseft ze, heeft ze niet van een vreemde: haar opa wrikte zich los van de boomkwekerij van zijn familie, werd leraar Duits en werkte aan een proefschrift. Dijkgraaf probeert langszij te komen bij haar grootvader via wat hen beiden lief is: literatuur, schrijvers, schrijven, lezen. Haar zoektocht levert een weldadig ontspannen maar begeesterd relaas op dat bewijst dat, pandemie of niet, er nog werelden te over zijn voor wie zijn nieuwsgierigheid volgt.

Margot Dijkgraaf: In de voetsporen van mijn grootvader. Atlas Contact, 206 pagina’s, € 21,99.

null Beeld Atlas Contact
Beeld Atlas Contact
Meer over